Η εξομολόγηση και ο ζητιάνος

Εχθές είδα ένα πολύ περίεργο όνειρο,ΠΑΛΙ.:P

Αρχικά ήμουν σε μία μεγάλη αυλή με τους παλιούς μου συμμαθητές.Μια φίλη μου μας έδειχνε ένα χορευτικό και εμείς προσπαθούσαμε να το μάθουμε.
Μετά πήρα αγκαζέ έναν φίλο μου και κατευθυνθήκαμε προς το σπίτι μου.Η γειτονιά ήταν τόσο περίεργη.Κυριώς φτωχογειτονιά θα έλεγα.

Μετά μπήκα μέσα στο σπίτι.Το σπίτι είχα πάρα πολλούς ορόφους,εσωτερική σκάλα,πάρα πολλά πράγματα παντού,χρωματιστές ταπετσαρίες παντού και χοντρά χαλιά.Ανέβηκα στον πιο ψηλό όροφο για να βρω μια "Σοφιά" που γιόρταζε.
Άνοιξα μια πόρτα και βρέθηκα σε μια σοφίτα.Έκεί ήταν και αυτή η "Σοφία" στην οποία είπα και χρόνια πολλά και την φίλησα.
Δίπλα της ήταν ένας συμμαθητές από την τάξη της αδερφής μου στον φροντ.Αυτός μόλις με είδε υποτίθεται ότι με πέρασε για την αδερφή μου και με αγκάλιασε.
"Πρέπει να σου πω..."μου λέει με τρεμάμενη φωνή.
"Είσαι πιομένος?"απαντάω γελώντας και παρατηρώντας ότι μύριζε αλκόολ.
"Ξέρεις πάντα ήθελα να σου πω ότι μου άρεσες."
"Τι?"λέω εγώ και πάω να φύγω αλλά με σφιχτιαγκάλιασε."Ρε,είναι εδώ και η Maria Santa"του λέω.Αυτή η Μαρία ήταν(και είναι και στην πραγματικότητα) η κοπέλα του :P
"Σου λέω σ'αγαπάω!"
"Καλέ άσε μου"του είπα και έφυγα ενώ η κοπέλα του μου έριχνε δολοφονικές ματιές.
Κατέβηκα γρήγηρα,πολύ γρήγορα όμως τα σκαλιά να βρω την αδερφή μου να της πω τι έγινε.



Μετά από αυτό το σκηνικό αλλάζει και είμαι πάλι σε μια σοφίτα,στην οποία ανοίγω το ντοσιε της Έκθεσης της Β' Λυκείου για να βρω άσπρα φύλλα.Δεν βρήκα και το έκλεισα φωνάζοντας στον παππού μου,που ήταν εκεί ότι πρέπει να κάνω άγνωστο!:P

Μετά έφυγα από εκεί και μπήκα σ'ένα λεωφορείο με κάποιους γνωστούς μου.
Μέσα στο λεωφορείο ήταν ένας περίεργος τύπος,με τον οποίο μια φορά υποτίθεται ότι μια φίλη μου είχε έρθει σε αντιπαράθεση μαζί του.

Φόραγε μπλουτζιν,είχε μαύρα μαλλιά πιασμένα σε κοτσίδα,και ρουφυγμένα μάγουλα.Και ήταν ζητιάνος,και καλά.:P

"Δεν μου αρέσει το ύφος του.Τον φοβάμαι"είπα σε κάποιον.
"Ναι καλύτερα να κατέβουμε στην επόμενη στάση"μου είπε.

Το λεωφορείο σταμάτησε στην στάση,αλλά ξαφνικά ο ζηνιάνος έβγαλε ένα όπλο.

*Τι θα κάνει πειρατία στο λεωφορείο?*απόρησα εγώ.:P

"Δεν θα φύγει κανείς πριν σκοτώσω την κοπελιά"είπε και έδειξε την φίλη μου-η οποία αυτή φίλη να σημειωθεί ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει :P-με την οποία είχε έρθει σε αντιπαράθεση την προηγούμενη φορά.




Και ξαφνικά ΜΠΑΜ και την πέτυχε.:| Είχα παγώσει από το φόβο μου.Μετά βγήκα από το λεωφορείο και άρχισα να τρέχω μακριά.Να τρέχω και να τρέχω.Και παντού κόσμος να τρέχει και αυτός μαζί μου.

Ξαφνικά είδα ένα μικρό παιδάκι,συγκεκριμένα τον Λουκά από τους Singles τον γιο της Ράνιας,με δυο ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΠΑΘΙΑ.:P
Είπε στην μαμά του,την Ράνια,ότι πήγαινε να βρει τον κακό και να εκδικηθεί.:O

Αυτάααααααα.
Μετά ξύπνησα.
Αλλά στο τέλος το όνειρο ήταν τόσο τρομακτικό,που όταν ξύπνησα η καρδιά μου χτύπαγε πολύ γρήγορα.:P

ΥΓ:Το όνειρο το είδα εχθές.Και η χθεσινή μου μέρα ήταν ΧΑΛΙΑ.:|

Καληνύχτα σας.:*

Ψάχνοντας το χαμένο τεστ.

Αρχικά, πριν 1 βδομάδα γράψαμε απροειδοποίητο στα λατινικά ( π@τσ@βούρ@ καθηγήτρια =] ) και τα πήγα μέτρια. Η Μ. δε δέησε καν να έρθει στο μάθημα. Keep that in mind.


Στο όνειρο εγώ με τη Μ. πηγαίναμε από το δεύτερο όροφο του σχολείου μας στον τέταρτο συνέχεια, ώστε να βρούμε αυτό το τεστ και να δούμε πόσο άθλια τα είχαμε πάει. Ταυτόχρονα, είχαμε την Ι. να ελέγχει τις σκάλες για να μη μας δει η καθηγήτρια. Μετά από 3-4 αποτυχημένες προσπάθειες, ακολούθησε ο εξής διάλογος.
Εγώ : Ρε μλκ, ασ'το, θα μας τα δώσει τα θέματα έτσι κι αλλιώς.
Μ: Ναι ρε, αλλά θέλω να δω πως είναι αυτό το ρήμα! Και  αυτή η πουτ@ν@ σήμερα βρήκε, που μου 'χει χαλάσει το νύχι. (ζντουπ!)
Ε: Καλά, πάμε κάτω τώρα και άσε τα αποτελέσματα.
Μ: Δε θες να μάθεις ποια είναι έγκυος; (wtf?)
Ε: Τι;
Μ: Ρε ζώο τι νόμιζες, ότι κάνω έτσι για το capio? (εδώ *δείχνει λαιμό* μου κάθεται αυτό το ρήμα!)
Ε: Τι λες;
Μ: Ναι, ναι, μέσα στο τεστ των λατινικών ήταν κρυμμένο ένα τεστ εγκυμοσύνης!!

Ξαφνικά πετάγεται η Ι και λέει "ΟΚ, έφυγε, κατεβείτε όμως γιατί θέλω να πάω να κοιμηθώ τώρα που 'χουμε τον Χ!"
Ε: Ρε βλάκα, ακούς τι λέει αυτή εδώ;
Μ: Αλήθεια ρε, δε ψήνεσαι να μάθεις;


Ψήνομαι, δεν ψήνομαι, δε θα μάθουμε ποτέ ούτε πως έβαλε η καθηγήτρια το τεστ εγκυμοσύνης μέσα στο απροειδοποίητο των λατινικών, ούτε ποια ήταν έγκυος...:Ρ
Καλή σας νύχτα!

 

Κάπου σ'ένα ΑΤΕΙ.

Χα!
Τι κάνετε?
Ήρθα να σας πω τι είδα στο χθεσινό μου όνειρο,μιας και τώρα τελευταία όλοι βαριούνται να ακούσαν τα ονειρά μου.-.- :P

Καταρχάς ήμουν σ'ένα ΑΤΕΙ βιβλιοθηκονομίας στην Θεσσαλονίκη.Και υπήρχαν πολλά άτομα.
Παρατήρησα όμως ότι ΟΛΟΙ φόραγαν το ίδιο μπουφάν.Ένα γαλάζιο.Και μου φάνηκε πάρα πολύ περίεργο.:P

Μετά από αυτό βράδιασε και εγώ πήγα στην αίθουσα με τους υπολογιστές.Εκεί βρίσκονταν δυο συμμαθητριές μου.Η μια μου είπε ότι εκεί ήταν οι εστίες και έμενε εκει.
Εγώ αφού χαμογέλασα πήγα να φύγω αλλά ξαφνικά είδα μια μικρή σαύρα στο πάτωμα.
Πήγα να την προσπεράσω αλλά άνοιξε το στόμα της απειλιτικά.Και μετά από αυτό μου επιτέθηκε.Και εγώ άρχισαν να φονάζω,να παίρνω μαξιλάρια να της πετάω και να ζητάω βοήθεια.:P Τελικά κάπως σώθηκα που δεν θυμάμαι πως.:P

Μετά θυμάμαι ότι πήγα σ'ένα κατάστημα ρούχων.Μπήκα να βρω μια μπλούζα αλλά η πολώτρια με σταμάτησε ξαφνικά.
Έφερε ένα μαχαίρι και ένα πιάτο και άρχιζε να κόβει φράουλες.Αφού τους έβαλε μπόλικη ζάχαρη μου έδωσε το πιάτο και μου είπε τα της φάω.O_O Πω ήταν τόσο γλυκές!!



Αυτό.
Πω τώρα που το είπα θέλω απελπισμένα πολύ φρρράουλες.:P
Νυστάζω πολύ οπότε λέω να σας αφήσω.Καληνύχτα.:* :)

Ο δρόμος της τρέλας.:P

Γειαααααααααα σας!!
Έγινε θαύμα και ξανά είδα τόσο γρήγορα κουλό όνειρο.:P :D

Θυμάμαι ότι ήμουν σ'ένα meeting με τα παιδιά από το φόρουμ και είχαμε μαζευτεί πολλά άτομα.Θυμάμαι στάνταρ την Μαρία δίπλα μου.Μετά όλοι φύγανε και εγώ έμεινα μόνη μου μέσα σ'ένα άδειο σπίτι.:|
Ύστερα πήρα τηλέφωνο την Γίαννα να μου πει που είναι,και μου είπε ότι βρίσκονταν σε μια παιδική χαρά.Όταν όμως ξεκίνησα για την παιδική χαρά άρχισε να βρέχει πάρα πολύ.Έβαλα την κουκούλα μου και όταν έφτασα στην παιδική χαρά άρχισαν όλοι να τρέχουν για να μην βραχούν,και φύγανε.:(Έτσι πήγα σε δυο φίλες μου,που είχαν πιάσει ένα μπουκάλι και τραγούδαγαν Σάκη.:P

Μετά βρέθηκα σ'ένα αυτοκίνητο,το οποίο δεν θυμάμαι ποιος οδήγαγε,και σταματήσαμε έξω από ένα σπίτι.Έξω από το σπίτι βρισκόταν μια αραπίνα με περίπου 10 παιδιά αραπάκια.Τα αραπάκια μόλις μας είδαν άρχισαν να χτυπάνε το αμάξι γιατί υποτίθεται κρύβαμε σοκολάτες.Παρολ'αυτά εγκατέλειψαν γρήγορα την προσπάθεια και έφυγαν,ενώ η μητέρα τους μας έψησε καλαμπόκι και μας έφερε να το φάμε μέσα στο αμάξι.



Μετά αλλάζει στο σκηνικό και βλέπω τον Χάρι,τον Ρον,και την Ερμιόνη σ'ένα δάσσος.Ο Ρον έτρεξε προς μια σκηνή Ινδιάνων και οι Ινδιάνοι του επιτέθηκαν.Ένα βέλος τον πέτυχε στην καρδιά,για μια στιγμή ο Ρον εξαφανίστηκε και μετά ξανά εμφανίστηκε ολοζώντανος και αλάβωτος. Οι Ινδιάνοι τον πέτυχαν με τα βέλη τους και στον ώμο αλλά ο Ρον πάλι δεν έπαθε τίποτα.:P



Ύστερα από αυτό ο Ρον,ο Χάρι και η Ερμιόνη ήρθαν να μου εξηγήσουν τι συναίβει.Υποτίθεται ότι μέσα στις εκατομμύρια τράπουλες τίτσου που υπάρχουν στον κόσμο,περίπου οι 10 έχουν μια μυστική κάρτα.Όταν παίζεται ο δράκος αν είναι η μαγική κάρτα μετατρέπεται σ'ένα σπαθί.Και όποιος την έχει αυτή την κάρτα μπορεί να την χρησιμοιποιήσει άμα του επιτεθούν για να γίνει αθάνατος.Αλλά από την στιγμή που επιλέγει να μην παιθάνει,και να την χρησιμοποιήσει γίνεται όπως είπα αθάνατος και έλα ντε για πόσο θα βρίσκεται πάνω στην γη.
Αυτό έκανε λοιπόν Ρον.Την τυχερή κάρτα την βρήκε όταν έπαιζε τίτσου με τον Χάρι.xD

Σιγά μην έχει εξήγηση αυτό το όνειρο.
Φιλάκια σ'όλους.:* :*

Όνειρα,όνειρα.xD

ΓΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΣΑΑΑΑΑΑΑΣ!!

Καιρό έχω να γράψω εδώ.
Βλέπετε τους τελευταίους μήνες ή δεν θα θυμόμουν τίποτα απ'ότι είδα,ή μόνο μια σκηνή,ή θα σχετίζονταν με μαθήματα.:P

Όμως αυτή την εβδομάδα δεν ξέρω τι έγινε και είδα απανωτά όνειρα.xD



Λοιπόν αρχικά την Τρίτη είδα πως ήμουν σ'ένα όμορφο δάσσος.Εκεί που περπάταγα εμφανίστηκε ένας πρίγκηπας πάνω σ'ένα άσπρο άλογο.Υποτίθεται θα τον παντευόμουν.Ήταν τόσο cuteee με γαλάζια μάτια.<3 Και μου είπε"Ουάου είσαι πολύ όμορφη"."Ευχαριστώ,και εσύ επίσης"του απάντηση.:P (τι γλυκόοοοο!)Μετά με έβαλε πάνω στο άλογο και αρχίσαμε να τρέχουμε στο δάσσος.Και ήταν τοοοοσο τέλειο και φοβερόοοο!!Μετά βέβαια όταν σταματήσαμε την βόλτα είδα να με περιμένουν οι γονείς μου οι οποίοι κράταγαν ένα πριόνι.:| Νομίζω πως θελαν να πειράξουν τον πριγκηπά μου αλλά δεν είμαι σίγουρη.:P Αυτό.


Την Τετάρτη είδα ότι ήμουν σ'ένα μεγάλο σουπερ μάρκετ παρέα με τον Χάρι τον Ρον και την Ερμιόνη.:O Όταν ήμουν στο ταμείο είδα την κυρία της Εκθεσής μου να περιμένει μπροστά μου.Την κοίταξα και της είπα"Ξανθίνατε και άλλο το μαλλί σας?Μα γιατί αφού είχατε πει ότι δεν θα τα αλλάξετε ποτέ χρώμα." "εε,δεν γινόταν αλλιώς" μου απάντησε.Μετά προχώρησε και όταν πήγε στο φως τα μαλλιά της έγιναν καφέ.



ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΟΥ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ:^Το παραπάνω είναι επαναλαμβανόμενο όνειρο.Από τον περσινό Απρίλιο έχω δει τουλάχιστον 5-8 φορές,την κυρία μου με διαφορετικό χρώμα μαλλιών.Να την ρωτάω πάντα έντρομη γιατί τα άλλαξε χρώμα και να μου απαντάει ότι δεν γινόταν αλλιώς.Κάθε φορά σε διαφορετικό χώρο.Αλλά πάντα η ίδια συζήτηση.Με έχει προβληματίσει γιατί δεν μου έχει ξανά συμβεί και δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει.
Αν δείτε έχω σημειώσει παρόμοιο όνειρο στις 18/6/11 εδώ.Τρομάζω.:P

Μετά από αυτό είδα ότι βρισκόμουν στο Χόγκουαρτς και ο Ρον προσπαθούσε να μάθει στην Ερμιόνη όλους του τους συγγενείς.:P Αλλά η Ερμιόνη αδυνατούσε να τους μάθει και άρχισε και έκλαιγε.

Σήμερα είδα ότι ήμουν στο Σύνταγμα.Υπήρχε πολύς κόσμος.Αλλά ξαφνικά υποτίθεται ότι έγινε μια τρομοκρατική ενέργεια.Όλοι αρχίσαμε να τρέχουμε προς ανεξέλγκτα σημεία.:P Εγώ μαζί με τους συμμαθητές μου που βρέθηκαν εκεί ανεβήκαμε σ'ένα βουνό δίπλα στο Σύνταγμα και μπήκαμε μ'έσα σ'ένα λεοφορείο το 250.:P Εκεί υπήρχε και ένα καθηγητής μας ο οποίος άρχισε να μας κάνει μάθημα.Ξαφνικά έπιασε φωτιά στο βουνό.Έτσι εμφανίστηκαν ιπτάμενα αεροπλάνα για να την σβήσουν.Παρολ'αυτά πάλι κάποιοι τρομοκράτες φρόντισαν να χτυπήσουν τα αεροπλάνα.Έτσι τα αεροπλάνα άρχισαν να πέφτουν.Ένα έπεσε δίπλα μας και έκανε μπουμ βγάζοντας καπνούς.Όλοι μας κατατρομάξαμε και αρχίσαμε να τρέχουμε πάλι προς το Σύνταγμα.
Σε απροσδιόριστη στιγμή ο καθηγητής μας πετάχτηκε και φώναξε"ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩΩΩ!!Ο γιος μου είναι παγιδευμένος στις φωτιές και πρέπει να με βοηθήσεις να τον σώσω.ΕΛΑ ΕΔΩ ΤΩΡΑ".Αλλά η Διαμαντοπούλου που εμφανίστηκε εκεί απάντησε"Λυπάμαι αλλά πρέπει να σωθούμε και εμεις!" :P



Εγώ πανικόβλητη πήγα στο πρώτο περίπτερο που βρήκα και τους ζήτησα ένα ποτήρι νερό.Μέσα στο περίπτερο ήταν δυο κοπέλες με ποδιές οι οποίες ήταν πολύ ήρεμες.O_O Ύστερα άρχισα να περπατάω και βρήκα έναν κύριο,μπαμπά μιας φίλης μου,και μου είπε"Πάρε 169 ευρώ να φας τίποτα στο Ζάπειο" Σημείωση:Υπήρχε χαρτονόμιστα των 69 ευρώ! "Μπα του λέω,μου έδωσα οι γονείς μου 50,οπότε έχω"(Τόσο πολύ κόστιζε το φαί?)Τέλος έφυγα αλλά από μέσα μου έλεγα"Χαζή Μαρία που δεν τα πήρες-.-"


Αυταααααααααα.:D
Δεν μπορείτε να πείτε,έκανα συγκλονιστική επιστροφή.
Α,και πείτε χρόνια πολλά στο μπλογκάκι μας.Έκλεισε δυο χρόνια.:* :*

Φιλιά σ'όλους!

Φόνος-Παράξενα φαινόμενα.:P

Τσαααα!!
Αραχνιάσαμε λίγο εδώ μέσα ε?:P :$

Σήμερα είδα ενα φοβερό όνειρο το οποίο δεν γίνεται να μην σας το πω.:P

Λοιπόν αρχικά ήμουν στο εξωχικό μιας φίλης μου.Ήμασταν μαζεμένοι στον κήπο πάρα πολλά άτομα και χορεύαμε.Μία οικογένεια η οποία διασκέδαζε μαζί μας αποφάσισε να φύγει.
Την ίδια στιγμή κάποιος αποφάσισε να κατέβει κάτω στο υπόγειο.Μετά από λίγο τον ακούσαμε να ουρλιάζει και κατεβήκαμε να δούμε τι συμβαίνει.




Βρήκαμε ένα σκoτωμένο καλεσμένο με μουστάκι ο οποίος υποτίθεται δούλευε ως προπονητής ποδοσφαιριστών αλλά ήταν ντυμένος λοχίας.Ξαφνικά σαν σε φλας μπακ είδαμε μια φάση της ζωή του από το γήπεδο :P
*Μπαίνει γκολ και ο προπονητής ουρλιάζει από την χαρά του.Ξαφνικά εμφανίζεται από τις κερκίδες ο Γιάννης Παπαμιχαήλ πέρνει ένα κραγιόν και το φοράει.Από πίσω του πετάγεται η Αλίκη Βουγιουκλάκη λεγοντάς του να σταματήσει να κάνει χαζομάρες*

Το σκηνικό αλλάζει και είμαι σπίτι μου.Παίρνω τηλέφωνο την φίλη μου με βίντεο κλίση.Εκείνη μαζί με την αδερφή της μου δείχνουν που έθαψαν το πτώμα στον κήπο.Για κάποιο ανεξίγητο λόγο στον κήπο υπήρχε και μια μπανιέρα.O_O

Μετά από αυτό βρίσκομαι σε μια καφετέρεια.Κάτι δεν μου άρεσε εμένα σ'αυτή την καφετέρεια.Όλοι με κοίταγαν περίεργα και φόραγαν μαύρα.Επίσης παρακολουθούσαν ποδόσφαιρο στην τηλεόραση.Σε κάποια στιγμή ένα παιδάκι βγαίνει έξω και το ακούμε να φωνάζει.Βγαίνω να δω τι γίνεται και βλέπω ένα μαύρο γλυώδης πράγμα να έχει τυλίξει το παιδάκι.Ξαφνικά ένας συνδετήρας πετάγεται πάνω μου και με δαγκώνει αφηνοντάς μου σημάδι στο αριστερό χέρι.:P Πάω τρέχοντας μέσα και πλένω το χέρι μου.
"Λέτε να με δηλητιρίασε?"ρωτάω τρομαγμένη.
"Μπα δεν νομίζω..."λέει ένας σερβιτόρος κοιτώντας την πληγή στο χέρι μου.




Το σκηνικό ξανά αλλάζει και βρίσκομαι σ'ένα οικόπεδο με χώματα.Από μακριά παρακολουθώ την παλιά μου κυρία του αγνώστου να δω σε πιο σπίτι θα μπει.Βλέπω έτσι ότι ανεβαίνει σε μια πολυκατικοία.Μετά από λίγο την βλέπω στο μπαλκόνι και αναρωτιέμαι αν είναι χαρούμενη τώρα που παντρεύτηκε.Βλέπω επίσης κρεμασμένο σ'ένα τοίχο το όνομα του άντρα της"Απόστολος".
Παρόλη την καλή μου κρυψώνα η κυρία με είδε και με φώναξε πάνω για φαγητό.Εγώ φεύγω από το οικόπεδο αλλά συναντάω την κυρία της Εκθεσής μου.
"Η Μπουλίτσα η γάτουλα σας τι κάνει?Καλά είναι?"την ρωτάω.
"Καλά είναι,χαχα."μου απαντάει.
Ύστερα η κυρία μετατρέπεται στην κυρία των αγγλικών μου."Και την φροντίζεται έτσι?"συνεχίζω να ρωτάω εγώ.
"Ναι βέβαια!"μου απαντάει.
Και μετά η κυρία των αγγλικών μου μετατρέπεται στην κυρία του αγνώστου και μετά στην Αγλαία απο το "Καφέ της Χαράς".Τελικά βρίσκομαι κάτω από την πολυκατοικία.Έτσι έρχονται η Αγλαία και ο άντρας της για να πάμε για φαγητό/Ο άντρας της όμως ήταν νάνος,πολύ κοντός με κάτι τεράστια γυαλιά.
"Μα καλά πως ταίριαξαν..."αναρωτήθηκα από μέσα μου.
Μπήκαμε όλοι μαζί στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να πάμε σε μια καφετέρια.Στον δρόμο είδα πως στο οικόπεδο που ήμουν πριν,τώρα βρισκόταν ένα αλυσσοδεμένος κλέφτης με μαύρη μάσκα.




Θα έβλεπα σίγουρα και την συνέχεια αλλά χτύπησε το ξυπνητήρι του κινητού μου.xD :P

Μου είναι αδύνατον φυσικά να το ερμηνεύσω.χαχαχ
Άμα ξέρεις κανείς ας μου πει.:P

Εύχομαι να είστε όλοι καλά!
Φιλάκια πολλα!:)

Back to school

Φαίνεται πως μέσα στον ένα (1) μήνα που έκανα διακοπές (ναι, μπήκα και εγώ στο τριπάκι των φροντιστηρίων) κάτι έγινε και μου έλειψε το σχολείο μου (!). Δεν ξέρω το πως και το γιατί και δε με ενδιαφέρει ιδιαίτερα για να είμαι απολύτως ειλικρινής. Το μόνο που θέλω είναι να γυρίσουν τα όνειρά μου με τον Lelouch.- Ααααααααχ.... *__*

Ναι, εμ, τέλος πάντων. :Ρ

Υποτίθεται πως ήμουν στη σχολική αίθουσα, η οποία είναι ελεεινά μικρή (να σημειωθεί αυτό) μαζί με μερικές συμμαθήτριές μου. Ουσιαστικά, δεν είδα κάποιο παράξενο όνειρο...
Η Ε. (η οποία παίζει υπέροχα πιάνο) είχε ένα αόρατο πιάνο μπροστά της (μπορεί να ήταν και αρμόνιο, τι να σας πω...:Ρ) και έπαιζε. Μουσική πάντως ακουγόταν κανονικά. Η Χ. τραγουδούσε ΠΟΛΥ δυνατά, όπως κάνει πάντα δηλαδή και η Β. διάβαζε -πάλι όπως πάντα- αρχαία. Η Δ. κοιτούσε τη Β. με ένα ύφος του στυλ ''τι στο διάολο, πάλι διαβάζει αυτή;" και εγώ με τη Φ. σχολιάζαμε τη γνωστή Mulan και λέγαμε διάφορες ατάκες (κααααμήλα μωρό μου ;) Θα μας πετάξεις κάπου; ;) - ναι, ναι, το ξέρω, γίνομαι άκυρη). Η Α. χόρευε με τον εαυτό της, ενώ η Δ. από ένα σημείο και μετά προσπαθούσε να τη μαζέψει (χαχα, ακατόρθωτο, πραγματικά!). Ξαφνικά μπήκε η Μ. μέσα και άρχισε να φωνάζει "Βουλώστε το ρε!" και "Κάποιος στον ηλεκτρικό δε σας άκουσε! Λίγο πιο δυνατά!


Εντάξει, τι να πει κανείς; Απλά καθημερινά πράγματα στο λύκειο που πηγαίνω...:)


Αυτό ήταν το χθεσινό όνειρο.
Το σημερινό :

Είχα βγει με κάποιον (ονόματα δε λέμε :Ρ) και είχα απογοητευτεί λίγο, καθώς η ώρα πέρασε πολύ γρήγορα, εγώ πέρασα χάλια και ο τύπος αποδείχτηκε πολύ βαρετός και προβλέψιμος.

Ξαφνικά συναντώ μια φίλη μου, η οποία μένει Κόρινθο και τη βλέπω μόνο το καλοκαίρι.
Εγώ: Τι κάνεις εσύ εδώ; Τα σχολεία ανοίγουν σε λίγες μέρες, δεν έχεις φροντιστήριο;
Εκείνη : Έχω, αλλά είπα να 'ρθω από εδώ για να βγω με τη Τ και ήρθα να πάρω και εσένα. Τελικά τι έγινε με αυτόν; ρώτησε με περιέργεια.
- Τίποτα, επί τρεις ώρες βαριόμουν τη ζωή μου, διέλυα τα cupcakes και προσπαθούσα να μην κοιμηθώ! είπα εκνευρισμένη.
- Α, τίποτα τίποτα δηλαδή... Ε, καλά ρε, δεν πειράζει Πάμε κέντρο.

Καθώς προχωρούσαμε και είχαμε σταματήσει για να πάρουμε το λεωφορείο, εκείνη συνέχιζε να με ρωτάει για το τι είχε γίνει και πάνω που εγώ της έλεγα πόσο άθλια πέρασα εμφανίστηκε από πίσω μου η θεία μου με ένα ύφος του στυλ "μάλιστα κυρία μου, βγήκαμε σήμερα και όχι με φίλη". Ξέρετε, αυτό το ύφος που έχουν οι μεγάλοι όταν θέλουν να πειράξουν ένα μικρότερο μέλος της οικογένειάς τους, επειδή ενώ έχει μεγαλώσει εκείνοι νομίζουν πως είναι ακόμα μόμολο; Ε ΑΥΤΟ =.=".
Και εκεί ήταν που ένιωσα όλο μου το αίμα να πηγαίνει στο κεφάλι μου και κατάλαβα πως τα μάγουλά μου είχαν γίνει κατακόκκινα. Πω πω, ντροπή. :Ρ Για να μην καταλάβει η θεία μου πως είχα κοκκινίσει πήγα και την αγκάλιασα, ώστε να μη βλέπει το πρόσωπό μου. Χαχαχαχα~

Εκεί ξύπνησα. :Ρ

Ουφ, αυτά τώρα! :)