Η παρέα που λατρεύετε μεταξύ της :Ρ

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

Κάπου σ'ένα ΑΤΕΙ.

Χα!
Τι κάνετε?
Ήρθα να σας πω τι είδα στο χθεσινό μου όνειρο,μιας και τώρα τελευταία όλοι βαριούνται να ακούσαν τα ονειρά μου.-.- :P

Καταρχάς ήμουν σ'ένα ΑΤΕΙ βιβλιοθηκονομίας στην Θεσσαλονίκη.Και υπήρχαν πολλά άτομα.
Παρατήρησα όμως ότι ΟΛΟΙ φόραγαν το ίδιο μπουφάν.Ένα γαλάζιο.Και μου φάνηκε πάρα πολύ περίεργο.:P

Μετά από αυτό βράδιασε και εγώ πήγα στην αίθουσα με τους υπολογιστές.Εκεί βρίσκονταν δυο συμμαθητριές μου.Η μια μου είπε ότι εκεί ήταν οι εστίες και έμενε εκει.
Εγώ αφού χαμογέλασα πήγα να φύγω αλλά ξαφνικά είδα μια μικρή σαύρα στο πάτωμα.
Πήγα να την προσπεράσω αλλά άνοιξε το στόμα της απειλιτικά.Και μετά από αυτό μου επιτέθηκε.Και εγώ άρχισαν να φονάζω,να παίρνω μαξιλάρια να της πετάω και να ζητάω βοήθεια.:P Τελικά κάπως σώθηκα που δεν θυμάμαι πως.:P

Μετά θυμάμαι ότι πήγα σ'ένα κατάστημα ρούχων.Μπήκα να βρω μια μπλούζα αλλά η πολώτρια με σταμάτησε ξαφνικά.
Έφερε ένα μαχαίρι και ένα πιάτο και άρχιζε να κόβει φράουλες.Αφού τους έβαλε μπόλικη ζάχαρη μου έδωσε το πιάτο και μου είπε τα της φάω.O_O Πω ήταν τόσο γλυκές!!



Αυτό.
Πω τώρα που το είπα θέλω απελπισμένα πολύ φρρράουλες.:P
Νυστάζω πολύ οπότε λέω να σας αφήσω.Καληνύχτα.:* :)

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

Ο δρόμος της τρέλας.:P

Γειαααααααααα σας!!
Έγινε θαύμα και ξανά είδα τόσο γρήγορα κουλό όνειρο.:P :D

Θυμάμαι ότι ήμουν σ'ένα meeting με τα παιδιά από το φόρουμ και είχαμε μαζευτεί πολλά άτομα.Θυμάμαι στάνταρ την Μαρία δίπλα μου.Μετά όλοι φύγανε και εγώ έμεινα μόνη μου μέσα σ'ένα άδειο σπίτι.:|
Ύστερα πήρα τηλέφωνο την Γίαννα να μου πει που είναι,και μου είπε ότι βρίσκονταν σε μια παιδική χαρά.Όταν όμως ξεκίνησα για την παιδική χαρά άρχισε να βρέχει πάρα πολύ.Έβαλα την κουκούλα μου και όταν έφτασα στην παιδική χαρά άρχισαν όλοι να τρέχουν για να μην βραχούν,και φύγανε.:(Έτσι πήγα σε δυο φίλες μου,που είχαν πιάσει ένα μπουκάλι και τραγούδαγαν Σάκη.:P

Μετά βρέθηκα σ'ένα αυτοκίνητο,το οποίο δεν θυμάμαι ποιος οδήγαγε,και σταματήσαμε έξω από ένα σπίτι.Έξω από το σπίτι βρισκόταν μια αραπίνα με περίπου 10 παιδιά αραπάκια.Τα αραπάκια μόλις μας είδαν άρχισαν να χτυπάνε το αμάξι γιατί υποτίθεται κρύβαμε σοκολάτες.Παρολ'αυτά εγκατέλειψαν γρήγορα την προσπάθεια και έφυγαν,ενώ η μητέρα τους μας έψησε καλαμπόκι και μας έφερε να το φάμε μέσα στο αμάξι.



Μετά αλλάζει στο σκηνικό και βλέπω τον Χάρι,τον Ρον,και την Ερμιόνη σ'ένα δάσσος.Ο Ρον έτρεξε προς μια σκηνή Ινδιάνων και οι Ινδιάνοι του επιτέθηκαν.Ένα βέλος τον πέτυχε στην καρδιά,για μια στιγμή ο Ρον εξαφανίστηκε και μετά ξανά εμφανίστηκε ολοζώντανος και αλάβωτος. Οι Ινδιάνοι τον πέτυχαν με τα βέλη τους και στον ώμο αλλά ο Ρον πάλι δεν έπαθε τίποτα.:P



Ύστερα από αυτό ο Ρον,ο Χάρι και η Ερμιόνη ήρθαν να μου εξηγήσουν τι συναίβει.Υποτίθεται ότι μέσα στις εκατομμύρια τράπουλες τίτσου που υπάρχουν στον κόσμο,περίπου οι 10 έχουν μια μυστική κάρτα.Όταν παίζεται ο δράκος αν είναι η μαγική κάρτα μετατρέπεται σ'ένα σπαθί.Και όποιος την έχει αυτή την κάρτα μπορεί να την χρησιμοιποιήσει άμα του επιτεθούν για να γίνει αθάνατος.Αλλά από την στιγμή που επιλέγει να μην παιθάνει,και να την χρησιμοποιήσει γίνεται όπως είπα αθάνατος και έλα ντε για πόσο θα βρίσκεται πάνω στην γη.
Αυτό έκανε λοιπόν Ρον.Την τυχερή κάρτα την βρήκε όταν έπαιζε τίτσου με τον Χάρι.xD

Σιγά μην έχει εξήγηση αυτό το όνειρο.
Φιλάκια σ'όλους.:* :*

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

Όνειρα,όνειρα.xD

ΓΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΣΑΑΑΑΑΑΑΣ!!

Καιρό έχω να γράψω εδώ.
Βλέπετε τους τελευταίους μήνες ή δεν θα θυμόμουν τίποτα απ'ότι είδα,ή μόνο μια σκηνή,ή θα σχετίζονταν με μαθήματα.:P

Όμως αυτή την εβδομάδα δεν ξέρω τι έγινε και είδα απανωτά όνειρα.xD



Λοιπόν αρχικά την Τρίτη είδα πως ήμουν σ'ένα όμορφο δάσσος.Εκεί που περπάταγα εμφανίστηκε ένας πρίγκηπας πάνω σ'ένα άσπρο άλογο.Υποτίθεται θα τον παντευόμουν.Ήταν τόσο cuteee με γαλάζια μάτια.<3 Και μου είπε"Ουάου είσαι πολύ όμορφη"."Ευχαριστώ,και εσύ επίσης"του απάντηση.:P (τι γλυκόοοοο!)Μετά με έβαλε πάνω στο άλογο και αρχίσαμε να τρέχουμε στο δάσσος.Και ήταν τοοοοσο τέλειο και φοβερόοοο!!Μετά βέβαια όταν σταματήσαμε την βόλτα είδα να με περιμένουν οι γονείς μου οι οποίοι κράταγαν ένα πριόνι.:| Νομίζω πως θελαν να πειράξουν τον πριγκηπά μου αλλά δεν είμαι σίγουρη.:P Αυτό.


Την Τετάρτη είδα ότι ήμουν σ'ένα μεγάλο σουπερ μάρκετ παρέα με τον Χάρι τον Ρον και την Ερμιόνη.:O Όταν ήμουν στο ταμείο είδα την κυρία της Εκθεσής μου να περιμένει μπροστά μου.Την κοίταξα και της είπα"Ξανθίνατε και άλλο το μαλλί σας?Μα γιατί αφού είχατε πει ότι δεν θα τα αλλάξετε ποτέ χρώμα." "εε,δεν γινόταν αλλιώς" μου απάντησε.Μετά προχώρησε και όταν πήγε στο φως τα μαλλιά της έγιναν καφέ.



ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΟΥ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ:^Το παραπάνω είναι επαναλαμβανόμενο όνειρο.Από τον περσινό Απρίλιο έχω δει τουλάχιστον 5-8 φορές,την κυρία μου με διαφορετικό χρώμα μαλλιών.Να την ρωτάω πάντα έντρομη γιατί τα άλλαξε χρώμα και να μου απαντάει ότι δεν γινόταν αλλιώς.Κάθε φορά σε διαφορετικό χώρο.Αλλά πάντα η ίδια συζήτηση.Με έχει προβληματίσει γιατί δεν μου έχει ξανά συμβεί και δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει.
Αν δείτε έχω σημειώσει παρόμοιο όνειρο στις 18/6/11 εδώ.Τρομάζω.:P

Μετά από αυτό είδα ότι βρισκόμουν στο Χόγκουαρτς και ο Ρον προσπαθούσε να μάθει στην Ερμιόνη όλους του τους συγγενείς.:P Αλλά η Ερμιόνη αδυνατούσε να τους μάθει και άρχισε και έκλαιγε.

Σήμερα είδα ότι ήμουν στο Σύνταγμα.Υπήρχε πολύς κόσμος.Αλλά ξαφνικά υποτίθεται ότι έγινε μια τρομοκρατική ενέργεια.Όλοι αρχίσαμε να τρέχουμε προς ανεξέλγκτα σημεία.:P Εγώ μαζί με τους συμμαθητές μου που βρέθηκαν εκεί ανεβήκαμε σ'ένα βουνό δίπλα στο Σύνταγμα και μπήκαμε μ'έσα σ'ένα λεοφορείο το 250.:P Εκεί υπήρχε και ένα καθηγητής μας ο οποίος άρχισε να μας κάνει μάθημα.Ξαφνικά έπιασε φωτιά στο βουνό.Έτσι εμφανίστηκαν ιπτάμενα αεροπλάνα για να την σβήσουν.Παρολ'αυτά πάλι κάποιοι τρομοκράτες φρόντισαν να χτυπήσουν τα αεροπλάνα.Έτσι τα αεροπλάνα άρχισαν να πέφτουν.Ένα έπεσε δίπλα μας και έκανε μπουμ βγάζοντας καπνούς.Όλοι μας κατατρομάξαμε και αρχίσαμε να τρέχουμε πάλι προς το Σύνταγμα.
Σε απροσδιόριστη στιγμή ο καθηγητής μας πετάχτηκε και φώναξε"ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩΩΩ!!Ο γιος μου είναι παγιδευμένος στις φωτιές και πρέπει να με βοηθήσεις να τον σώσω.ΕΛΑ ΕΔΩ ΤΩΡΑ".Αλλά η Διαμαντοπούλου που εμφανίστηκε εκεί απάντησε"Λυπάμαι αλλά πρέπει να σωθούμε και εμεις!" :P



Εγώ πανικόβλητη πήγα στο πρώτο περίπτερο που βρήκα και τους ζήτησα ένα ποτήρι νερό.Μέσα στο περίπτερο ήταν δυο κοπέλες με ποδιές οι οποίες ήταν πολύ ήρεμες.O_O Ύστερα άρχισα να περπατάω και βρήκα έναν κύριο,μπαμπά μιας φίλης μου,και μου είπε"Πάρε 169 ευρώ να φας τίποτα στο Ζάπειο" Σημείωση:Υπήρχε χαρτονόμιστα των 69 ευρώ! "Μπα του λέω,μου έδωσα οι γονείς μου 50,οπότε έχω"(Τόσο πολύ κόστιζε το φαί?)Τέλος έφυγα αλλά από μέσα μου έλεγα"Χαζή Μαρία που δεν τα πήρες-.-"


Αυταααααααααα.:D
Δεν μπορείτε να πείτε,έκανα συγκλονιστική επιστροφή.
Α,και πείτε χρόνια πολλά στο μπλογκάκι μας.Έκλεισε δυο χρόνια.:* :*

Φιλιά σ'όλους!

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011

Φόνος-Παράξενα φαινόμενα.:P

Τσαααα!!
Αραχνιάσαμε λίγο εδώ μέσα ε?:P :$

Σήμερα είδα ενα φοβερό όνειρο το οποίο δεν γίνεται να μην σας το πω.:P

Λοιπόν αρχικά ήμουν στο εξωχικό μιας φίλης μου.Ήμασταν μαζεμένοι στον κήπο πάρα πολλά άτομα και χορεύαμε.Μία οικογένεια η οποία διασκέδαζε μαζί μας αποφάσισε να φύγει.
Την ίδια στιγμή κάποιος αποφάσισε να κατέβει κάτω στο υπόγειο.Μετά από λίγο τον ακούσαμε να ουρλιάζει και κατεβήκαμε να δούμε τι συμβαίνει.




Βρήκαμε ένα σκoτωμένο καλεσμένο με μουστάκι ο οποίος υποτίθεται δούλευε ως προπονητής ποδοσφαιριστών αλλά ήταν ντυμένος λοχίας.Ξαφνικά σαν σε φλας μπακ είδαμε μια φάση της ζωή του από το γήπεδο :P
*Μπαίνει γκολ και ο προπονητής ουρλιάζει από την χαρά του.Ξαφνικά εμφανίζεται από τις κερκίδες ο Γιάννης Παπαμιχαήλ πέρνει ένα κραγιόν και το φοράει.Από πίσω του πετάγεται η Αλίκη Βουγιουκλάκη λεγοντάς του να σταματήσει να κάνει χαζομάρες*

Το σκηνικό αλλάζει και είμαι σπίτι μου.Παίρνω τηλέφωνο την φίλη μου με βίντεο κλίση.Εκείνη μαζί με την αδερφή της μου δείχνουν που έθαψαν το πτώμα στον κήπο.Για κάποιο ανεξίγητο λόγο στον κήπο υπήρχε και μια μπανιέρα.O_O

Μετά από αυτό βρίσκομαι σε μια καφετέρεια.Κάτι δεν μου άρεσε εμένα σ'αυτή την καφετέρεια.Όλοι με κοίταγαν περίεργα και φόραγαν μαύρα.Επίσης παρακολουθούσαν ποδόσφαιρο στην τηλεόραση.Σε κάποια στιγμή ένα παιδάκι βγαίνει έξω και το ακούμε να φωνάζει.Βγαίνω να δω τι γίνεται και βλέπω ένα μαύρο γλυώδης πράγμα να έχει τυλίξει το παιδάκι.Ξαφνικά ένας συνδετήρας πετάγεται πάνω μου και με δαγκώνει αφηνοντάς μου σημάδι στο αριστερό χέρι.:P Πάω τρέχοντας μέσα και πλένω το χέρι μου.
"Λέτε να με δηλητιρίασε?"ρωτάω τρομαγμένη.
"Μπα δεν νομίζω..."λέει ένας σερβιτόρος κοιτώντας την πληγή στο χέρι μου.




Το σκηνικό ξανά αλλάζει και βρίσκομαι σ'ένα οικόπεδο με χώματα.Από μακριά παρακολουθώ την παλιά μου κυρία του αγνώστου να δω σε πιο σπίτι θα μπει.Βλέπω έτσι ότι ανεβαίνει σε μια πολυκατικοία.Μετά από λίγο την βλέπω στο μπαλκόνι και αναρωτιέμαι αν είναι χαρούμενη τώρα που παντρεύτηκε.Βλέπω επίσης κρεμασμένο σ'ένα τοίχο το όνομα του άντρα της"Απόστολος".
Παρόλη την καλή μου κρυψώνα η κυρία με είδε και με φώναξε πάνω για φαγητό.Εγώ φεύγω από το οικόπεδο αλλά συναντάω την κυρία της Εκθεσής μου.
"Η Μπουλίτσα η γάτουλα σας τι κάνει?Καλά είναι?"την ρωτάω.
"Καλά είναι,χαχα."μου απαντάει.
Ύστερα η κυρία μετατρέπεται στην κυρία των αγγλικών μου."Και την φροντίζεται έτσι?"συνεχίζω να ρωτάω εγώ.
"Ναι βέβαια!"μου απαντάει.
Και μετά η κυρία των αγγλικών μου μετατρέπεται στην κυρία του αγνώστου και μετά στην Αγλαία απο το "Καφέ της Χαράς".Τελικά βρίσκομαι κάτω από την πολυκατοικία.Έτσι έρχονται η Αγλαία και ο άντρας της για να πάμε για φαγητό/Ο άντρας της όμως ήταν νάνος,πολύ κοντός με κάτι τεράστια γυαλιά.
"Μα καλά πως ταίριαξαν..."αναρωτήθηκα από μέσα μου.
Μπήκαμε όλοι μαζί στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να πάμε σε μια καφετέρια.Στον δρόμο είδα πως στο οικόπεδο που ήμουν πριν,τώρα βρισκόταν ένα αλυσσοδεμένος κλέφτης με μαύρη μάσκα.




Θα έβλεπα σίγουρα και την συνέχεια αλλά χτύπησε το ξυπνητήρι του κινητού μου.xD :P

Μου είναι αδύνατον φυσικά να το ερμηνεύσω.χαχαχ
Άμα ξέρεις κανείς ας μου πει.:P

Εύχομαι να είστε όλοι καλά!
Φιλάκια πολλα!:)

Κυριακή 28 Αυγούστου 2011

Back to school

Φαίνεται πως μέσα στον ένα (1) μήνα που έκανα διακοπές (ναι, μπήκα και εγώ στο τριπάκι των φροντιστηρίων) κάτι έγινε και μου έλειψε το σχολείο μου (!). Δεν ξέρω το πως και το γιατί και δε με ενδιαφέρει ιδιαίτερα για να είμαι απολύτως ειλικρινής. Το μόνο που θέλω είναι να γυρίσουν τα όνειρά μου με τον Lelouch.- Ααααααααχ.... *__*

Ναι, εμ, τέλος πάντων. :Ρ

Υποτίθεται πως ήμουν στη σχολική αίθουσα, η οποία είναι ελεεινά μικρή (να σημειωθεί αυτό) μαζί με μερικές συμμαθήτριές μου. Ουσιαστικά, δεν είδα κάποιο παράξενο όνειρο...
Η Ε. (η οποία παίζει υπέροχα πιάνο) είχε ένα αόρατο πιάνο μπροστά της (μπορεί να ήταν και αρμόνιο, τι να σας πω...:Ρ) και έπαιζε. Μουσική πάντως ακουγόταν κανονικά. Η Χ. τραγουδούσε ΠΟΛΥ δυνατά, όπως κάνει πάντα δηλαδή και η Β. διάβαζε -πάλι όπως πάντα- αρχαία. Η Δ. κοιτούσε τη Β. με ένα ύφος του στυλ ''τι στο διάολο, πάλι διαβάζει αυτή;" και εγώ με τη Φ. σχολιάζαμε τη γνωστή Mulan και λέγαμε διάφορες ατάκες (κααααμήλα μωρό μου ;) Θα μας πετάξεις κάπου; ;) - ναι, ναι, το ξέρω, γίνομαι άκυρη). Η Α. χόρευε με τον εαυτό της, ενώ η Δ. από ένα σημείο και μετά προσπαθούσε να τη μαζέψει (χαχα, ακατόρθωτο, πραγματικά!). Ξαφνικά μπήκε η Μ. μέσα και άρχισε να φωνάζει "Βουλώστε το ρε!" και "Κάποιος στον ηλεκτρικό δε σας άκουσε! Λίγο πιο δυνατά!


Εντάξει, τι να πει κανείς; Απλά καθημερινά πράγματα στο λύκειο που πηγαίνω...:)


Αυτό ήταν το χθεσινό όνειρο.
Το σημερινό :

Είχα βγει με κάποιον (ονόματα δε λέμε :Ρ) και είχα απογοητευτεί λίγο, καθώς η ώρα πέρασε πολύ γρήγορα, εγώ πέρασα χάλια και ο τύπος αποδείχτηκε πολύ βαρετός και προβλέψιμος.

Ξαφνικά συναντώ μια φίλη μου, η οποία μένει Κόρινθο και τη βλέπω μόνο το καλοκαίρι.
Εγώ: Τι κάνεις εσύ εδώ; Τα σχολεία ανοίγουν σε λίγες μέρες, δεν έχεις φροντιστήριο;
Εκείνη : Έχω, αλλά είπα να 'ρθω από εδώ για να βγω με τη Τ και ήρθα να πάρω και εσένα. Τελικά τι έγινε με αυτόν; ρώτησε με περιέργεια.
- Τίποτα, επί τρεις ώρες βαριόμουν τη ζωή μου, διέλυα τα cupcakes και προσπαθούσα να μην κοιμηθώ! είπα εκνευρισμένη.
- Α, τίποτα τίποτα δηλαδή... Ε, καλά ρε, δεν πειράζει Πάμε κέντρο.

Καθώς προχωρούσαμε και είχαμε σταματήσει για να πάρουμε το λεωφορείο, εκείνη συνέχιζε να με ρωτάει για το τι είχε γίνει και πάνω που εγώ της έλεγα πόσο άθλια πέρασα εμφανίστηκε από πίσω μου η θεία μου με ένα ύφος του στυλ "μάλιστα κυρία μου, βγήκαμε σήμερα και όχι με φίλη". Ξέρετε, αυτό το ύφος που έχουν οι μεγάλοι όταν θέλουν να πειράξουν ένα μικρότερο μέλος της οικογένειάς τους, επειδή ενώ έχει μεγαλώσει εκείνοι νομίζουν πως είναι ακόμα μόμολο; Ε ΑΥΤΟ =.=".
Και εκεί ήταν που ένιωσα όλο μου το αίμα να πηγαίνει στο κεφάλι μου και κατάλαβα πως τα μάγουλά μου είχαν γίνει κατακόκκινα. Πω πω, ντροπή. :Ρ Για να μην καταλάβει η θεία μου πως είχα κοκκινίσει πήγα και την αγκάλιασα, ώστε να μη βλέπει το πρόσωπό μου. Χαχαχαχα~

Εκεί ξύπνησα. :Ρ

Ουφ, αυτά τώρα! :)

Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

Tαινία.

Γειαααα σας!
Ίσως πάλι μόνη να μιλάω αλλά τέσπα.:P
Είδα άλλο ένα πολύ παράξενο όνειρο που θέλω να το γράψω.

Θυμάμαι αρχικα ότι πήρα ένα τρένο.Ήταν νύχτα και βρέθηκα σε μία αποβάθρα.
Εκεί πέρα ήταν κάποιοι άνθρωποι που αιωρούνταν στο αέρα και στέκονταν ακίνητοι.

Μετά το σκηνικό άλλαξε και ήμουν σ'ένα δάσσος,βράδυ πάλι, μαζί με τις φίλες μου και κάποιους άλλους.
"Αλήθεια σας λέω!Κοντά στο σπίτι μου,υπάρχουν ρίζες που γίνονται σαν φίδια και σε κυνηγάνε"είπε ένας.
Ξαφνικά οι ρίζες απ'ολα τα δέντρα σηκώθηκαν στον αέρα,μετατράπηκαν σε φίδια και άρχισαν να μας κυνηγάνε.:P
Έτρεχα,έτρεχα μέσα στο σκοτεινό δάσσος.Παράλληλα μας κυνήγαγαν και κάποιοι μαυροντημένοι τύποι με πιστόλια.

Όταν κάποια στιγμή είδα μπροστά τον Τρελαντώνη απο το καφέ της Χαράς και τον πέτυχε μια σφαίρα στην πλάτη.
Μετά από αυτό ο Τρεναλαντώνης μετατράπηκε στην Λίλα απο τους Singles.
Εγώ,έπαψα να είμαι εγω,και έβλεπα μέσα από τα μάτια του Φώτη από τους Singles.
(Όλοι οι ηθοποιοί στο όνειρό μου μαζεύτικαν?Ο_Ο)
Ο Φώτης συνειδητοποίησε ότι η Λίλα θα πέθαινε.Την κοίταξε για μια στιγμή και ξαφνικά η Λίλα τον πυροβόλησε στο μέτωπο μ'ένα πιστόλι.O_O
Ο Φώτης έβαλε το χέρι του στο μέτωπο και είδε ότι έτρεχε αίμα."ΜΑΡΙΑΑΑ"φώναζαν οι φίλες μου και μαζεύτικαν πάνω από τον Φώτη.
"Σε λίγο θα πεθάνω..."έλεγα.

Και ξαφνικά ξανά αλλάζει το σκηνικό και ο Φώτης είναι φάντασμα.Ένα αόρατο,άσπρο,διάφανο και σκυθρωπό φάντασμα.Είναι στο σχολείο και βρέχει καταρακτωδώς.
Μπαίνει μέσα στο κίοσκι το οποίο υποτίθεται ότι ήταν κτιστό.


"Άραγε μπορώ να δω μέσα από τους τοίχους?"αναρωτήθηκε.
Εστίασε τα μάτια του σ'ένα σημείο.Παρατήρησε μέσα στο σχολείο μια ξανθιά κοπέλα."Όντως μπορώ να δω μέσα από τους τοίχους!"είπε.
Η ξανθιά κοπέλα βγήκε στον προαύλιο.Εκεί πέρα βρισκόταν και το φάντασμα της Λίλας.
Την κοίταξε για λίγο και ξαφνικά εμφάνισε μπροστά στην κοπέλα χρυσάφι.Πολύ χρυσάφι.Ρουμπίνια,ζαφείρια,διάντια.
Η ξανθιά κοπέλα τρόμαξε και σοκαρίστηκε.Ο Φώτης πετάχτηκε γρήγορα έξω από το κίοσκι και κούνησε απότομα το χέρι του.Εξαφάνισε τα πάντα,εκτός από ένα χρυσό καραβάκι με κόκκινα διαμάντια.
Η ξανθιά κοπέλα το πήρε στα χέρια της και έφυγε χαρούμενη να το δείξει στην αδερφλη της και την μαμά της.

Ο Φώτης αφού σιγουρεύτηκε ότι η κοπέλα ήταν καλά είπε στην Λίλα"Και τώρα...θα μου πεις γιατί με σκότωσες?"
"Πίστευα ότι θα ήσουν δυστηχισμένος χωρίς εμένα"του απάντησε.
"Χαχ..."γελαει και την κοιτάει γλυκά."Σωστά πίστευες"
"Γι'αυτό σε σκότωσα"του είπε.
Και ξαφνικά αρχίζουν να φιλιούνται.xD



Σ'αυτό το σημείο πετάγεται ο σκηνοθέτης και λέει"ΕΤΣΙ!Θέλω στις ταινίες μου όλοι να φιλιούνται.Τελιώσαμε!:D Τέλος.:D"
Και βλέπω την μαμά της ξανθιάς κοπέλας να φιλιέται με έναν κύριο.
Βλέπω και ένα παπά να χτυπάει χαρούμενα μια καμπάνα.

Και μετά ξυπνάω.:P
Ναι καρακουλό όνειρο.

1.Ναι βλέπω Singles,από εκεί επηρεάστικα
2.Δεν έχω ιδέα τι εντύπωση σχηματίζεται κάποιος που διαβάζει αυτό το περίεργο όνειρο.xD Νυστάζω και έγραψα ότι θυμόμουν.:P
3.Ναι πριν κοιμηθώ έφαγα μερέντα και πατατάκια με κόκα κόλα.:P

Καλό 15 Αυγουστο σ'όλους.;)

Τα συμπεράσματα δικά σας.:D

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑΑΑ.:D

ΥΓ Και θα επαληθεύσω αυτό που συνειδητοποίησα στο προηγούμενο όνειρο.Γιατί τώρα τελευταία βλέπω ανθρώπους να πεθαίνουν και κακούς με πιστόλια?

Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

Τραγικά γεγονότα xD

Γεια σααααας!
Ήρθα να γράψω και άλλο ένα όνειρο που είδα στις διακοπές.:P
Δεν είναι τόσο ευχάριστα,αλλά δεν παύουν να είναι κουλά.:P

Αρχικά είδα ότι ήμουν έξω από ένα ρεμπετάδικο με τις φίλες μου από το φροντ.Στεκόμασταν αρκιβώς μπροστά από την πόρτα γιατί θέλαμε να μπούμε εμείς πρώτες και να πιάσουμε το τραπέζι κοντά στην πίστα.Δεξιά μας υπήρχε μια άλλη ομάδα αγοριών που ήθελαν το ίδιο τραπέζι.
Τελικά μπήκαμε εμείς πρώτες και πιάσαμε το τραπέζι.:D
Αλλά η Κ. και η Α. ήταν για πολύ ώρα εξαφανισμένες στην τουαλέτα.O_O



Μετά το σκηνικό αλλάζει,και βρίσκομαι πάλι σ'ένα τραπέζι αλλά αυτή την φορά έξω από ένα κάστρο στην ύπαιθρο.:P Και δίπλα μου κάθεται η αδερφή και μια φίλη μου.
Κοιτάω τον ουρανό και τότε βλέπω κάτι φοβερό.O_O
Υπήρχαν γκρι σύννεφα παντού,που όμως από πάνω τους κύλαγε νερό σαν ποτάμι.
"Ουάου!Άμα πάρω ένα σκουπόξυλο και φτάσω τα σύννεφα και τα πιέσω θα κυλήσει νερό πάνω μας"είπα.:P



Ύστερα το σκηνικό και βρίσκομαι μέσα σ'ένα τρένο.Έρχεται ένας κακός και μου λέει"Πάρε το όπλο μου και δώσε το στον άλλο κακό"
Το παίρνω και ύστερα εμφανίζεται ο άλλος κακός.Πάει να μου αρπάξει το πιστόλι αλλά εγώ του λέω"Σιγά!Πως με τραβάς έτσι?Ο άλλος κακός ήταν πιο ευγενικός"και με αυτά τα λόγια πέταξα το μπιστόλι έξω από το παράθυρο.Τότε φώναξα στην φίλη μου και στην αδερφή μου"ΤΡΕΞΤΕ".
Μετά βρέθηκαμε μέσα σ'ένα λεωφορείο και κατεβήκαμε κάπου κάτω στην Αθήνα.



Το σκηνικό ξανά αλλάζει και υποτίθεται ότι ήμουν στην εκκλησία μαζί με την μαμά μου και την αδερφή μου.Ήμασταν μαυροντυμένες γιατί υποτίθεται είχε πεθάνει ο θείος μου και ο παππούς μου.Περιμέναμε λοιπόν να τελειώσει ένα γάμος για να γίνουν οι κηδείες.Και δεν έκλαιγα.Και αναρωτιόμουν στο όνειρο γιατί δεν κλαίω.Αλλά ξαφνικά είδα τον παππού μου να περπατάει,και είπανε ότι αναστήθηκε.:O :O :O O_O O_O



Μετά ξανά αλλάζει το σκηνικό και ήμουν πενθήμερη στα Γιάννενα.<33 Αλλά το ξενοδοχείο μας βρισκόταν κοντά σ'ένα δάσος και μία λίμνη τρομακτική.Στο δάσος υπήρχε ένα λιοντάρι τεράστιο και φοβόμουν να πάω.Μετά μπήκα στο αυτοκίνητο της γιαγιάς μου και εκείνη ξεκίνησε να οδηγάει.
Σημείωση:η γιαγιά μου δεν ξέρει να οδηγάει.
Τελικά κολλήσαμε σ'ένα μικρό γκρεμό και πίσω μας παραμόνευε το λιοντάρι.Εγώ βρήκα ιδέα,και πήρα μια μπριζόλα στα χέρια μου,στην οποία χάραξα με ένα μαχαίρι την λέξη"ΒΟΗΘΕΙΑ".Ήθελα να την στείλω σε μια φίλη μου αλλά τελικά δεν τα κατάφερα.:P



Μετά ξύπνησα.
Οκ,Παράξενα όλα έτσι? :P

Δεν ξέρω τι έχω πάθει και τώρα τελευταία βλέπω συνέχεια πιστόλια,κακκούς να με κυνηγάνε,ανθρώπους να πεθαίνουν κλ.O_O

Αυτααααααα.

Καλό μήνα σ'όλους.:)

Τα συμπεράσματα δικά σας.:P


ΥΓ:Περιέργο που φοβόμουν το λιοντάρι αν σκεφτεί κανείς ότι είμαι Γκριφιντορ και η αγαπημένη μου παιδική ταινία είναι ο Lion King.:P