Hiroshi desu!

Σαν γνήσια otaku (anime fan θα πει^^) , δε θα μπορούσα με τίποτα να ξεφύγω από ένα όνειρο με χαρακτήρα από anime.
Έτσι η Nakahara Sunako πέρασε να κάνει μια επίσκεψη το βράδυ (ποιο βράδυ καλέ; Πρωί σχεδόν έπεσα για ύπνο!) της 23ης Αυγούστου το 2010. Ναι, προχθές.
Ποια είναι η Sunako? Μια ματιά εδώ πιστεύω θα βοηθήσει για πρώτη εντύπωση...

Sunako Nakahara (中原 スナコ, Nakahara Sunako^?)

The female lead, Sunako locked herself away and chose to live without any desire for light or beauty after a traumatic experience where she was rejected by her first love. Sunako is a lover of solitude, gory movies, anatomical dolls and objects that reflect the "ugly" side of life as she puts it; her interests resulted in her distorted view of reality and isolation contributed to her low self-esteem.She is intelligent, talented in numerous areas, particularly cooking, and is an exceptionally strong fighter. However, by living with Kyouhei and the other boys, she gradually interacts with other people and slowly sheds her anti-social tendencies. She has especially mixed feelings about Kyouhei and as the storyline progresses, their relationship becomes more solid and intimate.

Ναι, αυτή η καλή κοπέλα είναι. Χάθηκε ένας Zehel? Ένας Kaname? Zero? Takuma? Aido? Shiki? Έστω Mikage ή Ikuto?! Τέλος πάντων...

Αρχίζω...

Είμαι στο Μοναστηράκι... Έφευγα από μια συνάντηση με τον pocky partner και θα πήγαινα στο σπίτι της αδερφής μου ( Όχι πως με την αδερφή μου μένουμε στο ίδιο σπίτι, αλλά ΟΚ, όνειρο ήταν). Ενώ ήμουν στον ηλεκτρικό και πήγαινα σπίτι της λοιπόν, μου 'ρχεται ένα μύνημα που έλεγε " Πήγαινε σπίτι και άνοιξε με τα κλειδιά που θα σου δώσει η Ο. από τον κάτω όροφο. Θα αργήσω γιατί έμπλεξα με κάτι." ( Εδώ να συμπληρώσω πως η Ο. μένει Γερμανία, δεν την έχω δει ποτέ και δεν ξέρω σχεδόν τίποτα για εκείνη. Αλλά ξέρω πως είναι φίλη της αδερφής μου).
Πηγαίνω κι εγώ , παίρνω τα κλειδιά από την Ο. και μπαίνω μέσα... Ξαφνικά ακούω την τηλεόραση από το δωμάτιο της αδερφής μου... Θρίλερ. "Τι στο καλό; Έβλεπε η Δ. θρίλερ πρωί πρωί;" , σκέφτομαι, και μπαίνω μέσα. Εκεί κάνει την εμφάνισή της η Sunako μαζί με τα κουκλάκια της.
Και φυσικά εγώ έμεινα μλκας με ένα ύφος "wtf? Ήρθαν οι Απόκριες;" και το μόνο πράγμα που κατάφερα να πω ήταν "Wow! Γαμάτο cosplay! Πού βρήκες τις κούκλες;"
Το κουλό της υπόθεσης ήταν πως αυτή η κούκλα που 'χει την ταμπελίτσα πάνω από το κεφάλι της ( Ο Hiroshi - αυτός που κάνει πάντα την εισαγωγή στο anime) , έβγαλε λόγο!

"Ohayo gozaimasu. Hiroshi desu. Watashi no ie ni youkosο. Okutsurogi kudasai."
Σε ελεύθερη μετάφραση " Καλημέρα. Είμαι ο Χίροσι. Καλώς ήλθες στο σπίτι μου. Σαν στο σπίτι σου (αυτό που λέμε make yourself at home) ".

Σημασία η Sunako... Στο φτύσιμο.

Μετά από κάνα μισάωρο , αφού τελείωσε το θρίλερ βλέπω τη Sunako να κρατάει ένα τεράστιο κουζινομάχαιρο ... "Ωπ... Την κάτσαμε... Με πέρασε για τον Kyohei. Υπέροχα!".

Και με το κουζινομάχαιρο αγκαλιά (το οποίο δεν ξέρω που στον Zehel βρήκε), πάει στην κουζίνα. Και φτιάχνει ένα nabe άλλο πράγμα. ( διάφορα φαγητά δηλαδή , όπως oden , shabu - shabu , sukiyaki & chanko nabe ) . Μας μαγείρεψε κιόλας. Αλλά το κουζινομάχαιρο δεν το άφησε ούτε στιγμή. "Κατάλαβα, παραγεμισμένη θα με κάνει...".

Κι εκεί φτάνει η αδερφή μου. Αφού βλέπει όλα τα φαγητά και την προετοιμασία λέει στη Sunako "Βρε Sunako, δεν έπρεπε να τα κάνεις όλα αυτά! :) Κάτσε να φάμε τώρα και μετά να πας να ξεκουραστείς"
"Hai..." απαντά η Sunako.

Φάγαμε , μάζεψε η Δ. το τραπέζι , έπλυνε ο Hiroshi τα πιάτα και καθήσαμε στο σαλόνι...
Μετά από κάνα 10λεπτο λέει η Δ, στη Sunako
"Λοιπόν, πώς σου φαίνεται ο κόσμος μας;"
"Καλός είναι..."
"Ξέρεις γιατί σε κάλεσα εδώ;"
"Iee..."
"Για να μου μάθεις να φτιάχνω nabe! :D :D :D :D"

*facepalm X 2 από εμένα και τον Hiroshi * (Ναι, ακόμα και στα όνειρά μου είμαι καμμένη).

"Ευχαρίστως..."
"Wiii! Domo arigatou , Sunako - san! :D Τώρα πήγαινε να ξεκουραστείς!"

Κι έτσι φεύγει η Sunako για να πέσει για ύπνο... Και φυσικά ο Hiroshi πήγε μαζί της, αφήνοντας εμένα και τη Δ. μόνες.

"Καλά ρε χαζό πλάσμα, έφερες ένα ανιμέ στη ζωή για να σου μάθει να κάνει nabe ? Πόσο UFO είσαι;"
"Σκάσε ρε. Αφού μπορώ γιατί να μην το κάνω;"
" Uhm.. Για να δω... ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΜΕ?!"
" Ε και;"
"Duh! Άστο, παράτα το! Απλά στείλ'τη πίσω!"
"Ehm...Ξέρεις... Αυτό δεν μας το έχουν δείξει ακόμα στη σχολή (^.^)'' "
" Oh f*** "


Κι εκεί ξύπνησα.

Συμπέρασμα : Πρέπει να κόψω το yamato nadeshiko shichi henge.
Oyasumi!

Κολύμβηση :P

Σαν πολύ δεν αραχνίασαμε εδω? :P

Εχω δει τωρα τελευταια,ουυυυυ πολλα ονειρα :P.Αλλα θα ασς πω το πιο προσφατο.

Είδα αρχικα τον Μαλφοι και υποτιθεται θα καναμε αγωνες κολυμβησης.Θα αγωνιζομουν εγω,εκεινος,αλλη μια κοπελα,και αλλο ενα αγορι.

Βρεθηκαμε λοιπον στον χωρο που θα γινοταν ο αγωνας.

Στην μεση μια πισινα.Απο τα δεξια κοσμο και απο τα αριστερα διμοσιογραφοι και κριτες.Στην μεση και ενα διαδρομος που ενωνε την μια πλευρα με την αλλη.

Νομιζατε οτι ο αγωνας θα ηταν φυσιλογικος οπως στην τηλεοραση?:P Οχι βεβαια,αφου ειναι ονειρο μου :P.
Θα γινοταν το εξης:Μεσα στην πισινα στο πατο,υπηρχε ενα κυκλος και μια μπαλα.Καποιος απο εμας επρεπε να παρει την μπαλα και να κανει κυκλους.Οποιος εκανε περισσοτερους κυκλους με την μπαλα κερδιζε.Υπηρχε συγκεκριμενο χρονικο οριο,και μεσα στην πισινα ενα μηχανημα που ελεγε πως κυκλους εκανε ο καθενας.

"Δεν θα καταφερεις να κερδισεις!Ο πατερας μου με εχει εκπεδευσει πολυ καλα,χαχα"μου ειπε ο Μαλφοι,και εγω αποφασισα πως πρεπει να τον κερδισω παση θυσια :P.

Βουτεξεμε λοιπον,και ο Μαλφοι επιασε πρωτος την μπαλα.Αρχισε και κολυμπαγε τοσο γρηγορα και εκανε τοσους κυκλους,που τα ποδια του εγιναν σαν ελικες :P.

Μετα ξαναβγηκαμε για διαλειμα.Ηξερα τωρα που τον ειδα να κολυμπαει πως αποκλυεται να κερδισω...:P

Ξαναβουτηξαμε και ετρεξα πρωτη και εποιασα στην μπαλα!Ο Μαλφοι αντιθετα εμεινε πισω χαζογελωντας και μιλοντας με τους αλλους αντιπαλους μας...γιατι ναι,μιαλαγαμε και μεσα στο νερο O_O :P.
Εγω κολυμπαγα υπερβολικα γρηγορα...και τον περασα και γυρους!Εκεινος κολυμπαγε σιγα μαζι με τους αλλους χωρις κανενας να προσπαθησει να μου παρει την μπαλα.
Αφηστε που δεν εκανα και ολοκληρωμενους γυρους :P.

Ξαφνικα ακουγεται η ληξη του αγωνα.Κοιταω τον πινακα μεσα στην πισινα.: Μαρια-57 γυροι.Μαλφοι-48 γυροι.
Κερδισαααα!! :P
Κοιταξα μετα τον Μαλφοι μεσα στην πισινα και ουτε που ασχοληθηκε με το αποτελεσμα.Το ιδιο και οι αλλοι.Παρολ'αυτα ειχα φερει κατι σοκολατακια και ετρωγαν O_O.
Πηρα και εγω να φαω και αρχισαμε να μιλαμε.
"Πωω...τωρα πρεπει να παμε πανω ε?"ειπε το αλλο αγορι.
"Δυστηχως...Και κριμα γιατι ειναι τοσο ομορφα εδω.Εχει υσηχια...ηρεμια"ειπα εγω.
"Ναιιι!!Αφηστε που πανω θα ειναι δημοσιογραφοι...κοσμος..Βαριεμαι"ειπε ο Μαλφοι.

Και τοτε καταλαβα κατι.
Ο Μαλφοι δεν με ξεπερασε για εναν λογο.Καταλαβε πως σημασια δεν εχει η νικη.Αλλα ο αγωνας.Ο Αγωνας που δινεις για να κερδισεις,γι'αυτα που θα μαθεις μεσα απο αυτον τον αγωνα.Δηλαδη οτι σημασια δεν εχει ο προορισμος,αλλα το ταξιδι ;).Στην τελικη,η ευγενης αμυλα.:P

Πολυ διδακτικο αυτο στο ονειρο ε? O_O :P :D

"Μαλφοι...δεν μου αξιζει η πρωτη θεση.Εγω σκεφτηκα μονο την πρωτια,ενω εσυ κοιταξες να το χαρεις..."ειπα.
"ΩΩ,ελα τωρα!Βγες εξω και δειξε τους ποια ειναι η νικητρια! :) "
"Καλα ^_^ " ειπα και αυτο εκανα.

Κολυμπησα παρα πολυ γρηγορα μεχρι πανω και πεταχτηκα ,κανοντας στα χερια μου το σημα της νικης!
Κραυγες και χοιροτρωτηματα ακουσα απο παντου.Ηταν ωραια η αισθηση της νικης και της επιτυχιας :P.
Ακουσα και μια κραυγη Ινδιανου O_O...Υποτιθεται οτι καποια συγγενια ειχα με τους Ινδιανους.:P..Ισως γνωριζα την Ποκαχοντας :P.

Μετα δημοσιογραφοι με περικυκλωσαν και καποιος μου φορεσε το χρυσο μεταλιο.
Ειδα τον μπαμπα μου και ανυσηχος με ρωτησε τι εγινε.
"Μα κερδισα!Εκανα και το σημα της νικης για να το καταλαβεται :P"
"Που ειναι οι αλλοι?"με ρωτησε μια δημοσιογραφος.
"Θα ειναι ακομα στον πατο της πισινας...Αφηστε τους να μηλισουν λιγο ακομα."απαντησα.
"Τι λες καλε?Πρεπει να δωσουν συνεντευξη!"ειπε και βουτηξε με τα ρουχα και την καμερα μεσα στην πισινα O_O.

Μετα αφου βγηκαν και οι αλλοι,βγαλαμε φοτογραφιες.
"Χμμ...εσυ μου φαινεται αρχισες απο τωρα να ψωνιζεσαι"μου ειπε μια δημοσιογραφος -.- ενω παραλληλα ο Μαλφοι εκανε αστειες γκριματσες στην καμερα :P.

Μετα απο λιγο ηρθε η ωρα να φυγουμε.Αλλα απο μακρια ειδα μια ηθοποιο και ξαφνικα φωναξε μια σκηνοθετης σε ενα ηχοληπτη"Οριστε στην εφερα!Τωρα θελω Φιλοδοξιες"Ο_Ο
Ακυροιιι :P

Και μετα αυτοι η ηθοποιος μας χαιρετησε λεγοντας"Γεια σας παιδακιαααα!":P

Αυτοοο...μετα ξυπνησα :P
Τελικα μερικα ονειρα μου ειναι σαν μικρες ιστοριες...χαχαχχα :P

Ανεξήγητα φαινόμενα :P

Λοιποόν!
Μιας και ειδα δυο ονειρα της τελευταιες μερες θα σας πω και τα δυο.
Η Poisonous ετσι και αλλιως αποκλιεται να δει κατι,και με την Dream Girl να ειναι διακοπες,μονο εμενα εχετε :PP...Αρα θα ακουσετε και τα 2,τα οποια ειναι θεκουφα :P
Καταρχην το ονειρο της Δευτερας.
Ειδα αρχικα πως ημουν μεσα σ'ενα ξενοδοχειο στην Θεσσαλονικη xD.Αυτο το ξενοδοχειο μαθαμε οτι το ειχε καποιος κακο ξενοδοχος και φυγαμε απο το ξενοδοχειο:P.Καθως περπαταγαμε ειδαμε δυο ηθοποιους να τραγουδανε...
"Και τωρα τι κανουμε? Να καλεσω την αστυνομια?"ειπα εγω στην αδερφη μου.
"Οχι,οχι την αστυνομιααα...:|"απαντησε μια φιλη μου.
"Ωραια και που θα κοιμηθουμε αποψε?"ρωτησα
"Θα παμε να κατσουμε στην πλατεια"προτεινει η αδερφη μου.
"Ναι!Φανταστικια ιδεα!-.-"ειπα εγω ειρωνικα.
"Λοιπον,εγω προεινω να παμε εξω απο το ξενοδοχειο να περιμενουμε,αφου παραληλα θα καλεσουμε την αστυνομια.;)"
Τελικα πηγαμε απεξω και η αστυνομια ηρθε κατα της 9 το πρωι:P.
Αλλα κατα της 6 που ξημερωσε ειδαμε πως ο ξενοδοχος εβγαλε εξω πολλα πολλα τραπεζακια με πρωινο.Γαλαζια τραπεζακια!

Και στα τραπεζια πρωινο και διπλα μπουφες.Στα μπαλκονια ειχαν βγει συμμαθητες μου οι οποιοι επιναν τσιπορο και μας ελεγαν να μπουμε μεσα O_O.
"Να δεις που επιτηδες θα τους εχει μεθυσει για να μπουμε μεσα"ειπα εγω:P.
"Ναι αλλα τουλαχιστον ας φαμε αφου τα τραπεζακια ειναι εξω...Εχουμε πεθανει της πεινας ολη νυχτα αυπνες..."μου απαντησε η αδερφη μου.
Τελικα φαγαμε.Μετα αποφασισα ν'αναιβω πανω να δω τι γινεται.Καθως ανεβηκα ειδα μια αλλη ηθοποιος κακια με ενα ξανθο κοριτσακι που περιμεναν μπροστα στο ανσασερ.
Ξαφνικα καταλαβα οτι αντι για ν'αναιβει το ανσασερ ανεβαινε ολος ο οροφοςO_O.
Τελικα πηγα απο τις σκαλες.Αλλα μετα ξανα βγηκα εξω και πηγα προς την θαλασσα.
Τοτε ειδα εναν αλλο ηθοποιο και ελεγε"Παλια οι νεοι περπαταγαν ετσι"(προχωραει με βαρυ βημα γερνοντας προς τα μπροστα:P."Ενω τωρα πανε ετσι.*προχωραει χοροπηδικτα*xD."Να σαν και αυτη την κοπελα",και δειχνει εμενα!Εγω τελος πηγα προς την θαλασσα οπου αρχισε να βρεχει."Τι θα γινει?-.- Συνεχεια θα βρεχει? -.- Εγω ποτε θα παω για μπανιο? -.-"

Προχωραμε λοιπον στο επομενο ονειρο.Το ονειρο της Πεμτης;).
Αρχικα ημουν πανω στην ταρατσα μιας φιλης ,βραδυ,παλι μαζι με την αδερφη μου.Υποτιθεται οτι δεν επρεπε να κανουμε φασαρια για να μην μας ακουσει ο μπαμπας της(??).Διπλα υπηρχε ενα μεγαλο σινεμα,και απέξω πάρα πολοί δημοσιογράφοι.Ξαφνικα ειδαμε οτι εβγαζαν απο την αποθηκη της φιλης μου κατι κοκαλα,τα οποια τα φοτογραφιζαν ολοι οι δημοσιογραφοι.Απ'οτι καταλαβα κοκαλα ενος ανθρωπου ητανO_O.
Μετα απο αυτο πηγα διπλα στο σινεμα,το οποιο ηταν τερρρρρρρρρραααααστιο:P!
Υστερα βγηκα εξω και μπηκα μεσα σ'ενα κτιριο μαζι με την αδερφη μου.
Εκει μεσα σ'ενα δωματιο υπηρχαν ΠΑΝΤΟΥ κλουβια με γατες:P.Εμεις περπατησαμε,και περπατησαμε και στο τελος του διαδρομου βρηκαμε ενα θεστραλ να κλαιει:|.


Το θεστραλ ηταν καταμαυρο,μικρο και μονο.Το ειδα και ηθελα να το παρω μαζι μου.
Οταν ομως εκανα να το ακουμπησω,ολες οι γατες ταραχτηκαν και αρχισαν να κουνανε τα κλουβια τους προς το μερος μαςO_O(κακες γατες).Ο διαδρομος ηταν πολυ μικρος που αυτο σημαινε πως θα μας παγιδευαν.Εντωμεταξυ εβγαζαν και τα ποδια τους απεξω για να μας γρατζουνησουν.
Ετσι αρχισαμε να τρεχουμε και ευτηχως βγηκαμε απο το δωματιο:P.
Στην σκαλα ειδα μια γιαγια με μαυρα πεσμενη κατω,που ομως δεν μας μηλησε και ας την ρωτησαμε τι εχειO_O.
Μετα απο αυτο πηγα στην πλατεια της γειτονιας οπου ειχε στηθει στην μεση μια πισινα.
Εκει ειδα την Μαριετα Χουρσαλα,την Μαλθιντη Μαγγιρα,και την Μενεγακη,να φορανε μαυρα με κοτσιδες στα μαλλια και να τραγουδανε "Το παππακια παει στην ποταμια"O_O...

Κουφα? Ανεξηγητα?

Ω,ναι!

Γι'αυτο τα συμπερασματα ειναι δικα σας.:P

Kαι οχι...μονο νερο πεινω πριν κοιμηθω :P

bb :)

Αναστασία σταιλ :P

Περίεργο...Πολύ περίεργο το σημερινό ονειρο.
Αλλά είχε πλάκα!

Ημουν στο ποταμι της γειτονιας.Πιο ποταμι δηλαδη,λασπες εχει:P.Αφηστε που τωρα του εριξαν απο πανω μπετο:P.
Εκει περα υπηρχε ενα αγορι.
Και τον βλεπω εγω.Και δεν ξερω πως και γιατι,αλλα ημουν σιγουρη πως τον εχω ξανασυναντησει καποιον χειμωνα:P.
"Αυτος θα με θυμαται?"αναρωτηθηκα.:P
Και υπηρχε μια λυση για να το ανακαλυψω!Να τραγουδησω!
Και παω κοντα του:P.Και αρχιζω το τραγουδι της Αναστασιας"Καποιος με κρατα αγκαλια...λαλα...μνημες μου ερχονται απο τα παλια...λαλα..ενα φως,μια μουσικη,λες και εχω ζησει εκει":P
Αλλα αυτος δεν ακουγε.Ειχε μεινει ακινητος-.-.Λες και δεν ημουν εκει.Λες και δεν ακουγομουν.
Και ξανα αρχιζω εγω"Ενα φως,με οδηγαει απο το βαθος του αιωνα..."Εκει που στιρβει το κεφαλι του να με δει,ξαφνικα εμφανιζεται η μαμα μου με μια κινουμενη ντουλαπα Οο.
"Ελα να φτιαξουμε τα ρουχα!"μου λεει.
"Καλα τωρα βρηκες?-.-"
"Ναι ελα!"
Αλλα ξαφνικα εξαφανιζεται παλι η μαμα μου:P.
Αυτη την φορα εμφανιζεται ενα σκυλι ασπρο-.-.Το αγορι αμεσως ξυπναει σαν να κοιμοταν σε ληθαργο,και περνει τον σκυλο και αρχιζουν να ψαχνουν κατι μεσα στα χορτα(?? :P).
Ειμαι σιγουρη οτι ακουσα και το ονομα του σκυλιου,αλλα τωρα δεν το θυμαμαι-.-.

Να και το τραγουδι για οσους δεν το ξερουν



Ένα φως με κρατάει
απο το βάθος του αιώνα
Ενα φως με οδηγαει
Καπου καποιον χειμωνα

Καποιος με κρατα αγκαλια
Μνημες μου ερχονται απο τα παλια
Ενα φως,μια μουσικη
λες και εχω ζησει εκει

Καποιος με κρατα αγκαλια
Μνημες μου ερχονται απο τα παλια
Ενα φως,μια μουσικη
λες και εχω ζησει εκει

Ενα φως με οδηγαει
φτιαχνει ηχο και εικονα
και η μνημη γενναει
διαμαντενια σταγονα

Ενα φως θα με παει,
καπου καποιον χειμωνα.

Requiem...

*Μην τρομάζετε από τον τίτλο! Δεν είδα κηδεία!*
Καλησπέρα btw! ^__^



Αυτό το παιδάκι... εμ... δεν είμαι εγώ, αλλά παίζει να έχουμε το ίδιο ύψος!

Αμέσως εσύ Fleur να γκρινιάξεις που δε βλέπω όνειρα! Αμάν! Λες και μπορεί κανείς να ξεπεράσει τη φαντασία σου σ' αυτά! :P


Όχι, δεν κάνω ανάρτηση για να γκρινιάξω στη Fleur, αλλά γιατί σε αυτές τις 3 ώρες που κοιμήθηκα (ω ναι!) είδα όνειρο!
Το ονειροκόριτσο είδε όνειρο! Ok, αυτό ακούστηκε κάπως. :P


Είδα πως ήμουν σε ένα κτήριο που κανονικά μοιάζει με ένα απλό σπίτι στην Αλεξανδρούπολη (ναι, είχα πάει εκεί πριν 2-3 χρόνια) , αλλά στο όνειρο ήταν κάτι σαν ωδείο. Είχε μέσα ένα τεράστιο μαύρο πιάνο κι ένα μικροσκοπικό καφέ (αλλά ήταν ΠΟΛΥ μικρό). Φυσικά εγώ ήμουν στο μαύρο - σιγά που θα καταδεχόμουν να παίξω στο μικρούλι!


Σε κάποια φάση εμφανίστηκε ένας Έλληνας τραγουδιστής (από τους καλούς, που μάλιστα ήθελα να τον δω και live αυτές τις μέρες, αλλά δεν μπόρεσα την τρέλα μου μέσα και τα μαθήματά μου! -.-) . Ο κύριος αυτός λοιπόν, μου είπε να μην παρατήσω το πιάνο γιατί θα το ξεχάσω τελείως (σώωωωωπα!) και το κατάλαβε αυτό επειδή έχω μικρά πόδια. Πώς στο καλό κατάλαβε από το 35 νούμερο αν θα ξεχάσω να παίζω πιάνο δεν μπορώ να καταλάβω. Πάντως δίκιο έχει, αν αφήσω λίγο το πιάνο, με αφήνει κι αυτό. :P


Δεν είχα ούτε στυλό όμως, ούτε τίποτα κι έτσι δεν πήρα αυτόγραφο. (N)


Όμως επειδή μου την έσπασε ο κυριούλης αυτός, λύσσαξα κι εγώ και στο υπόλοιπο όνειρο κοπανιόμουν στο πιάνο . Τι έπαιζα; Requiem! Ναι, ναι, requiem. Από Mozart (μούφαααα....:/) μέχρι....



... και κυρίως αυτό!

Τώρα προσπαθώ να θυμηθώ ποιος ήταν μαζί μου... Που θα μου πάει, θα το θυμηθώ!

Συμπεράσματα :
α) Πρέπει να σταματήσω να ακούω requiem.
β) Πρέπει να σταματήσω να παίζω ΜΟΝΟ requiem.
γ) Πρέπει να πάω σε ένα live του γιατί θα με πιάσει μαύρη κατάθλιψη στο τέλος!

Πάρτε τώρα και μια καλύτερη εκδοχή του κομματιού :

Καληνύχτες!

Κουιντς

Ναι,ένα μαγικό αλλά δυστηχώς μικρό ονειρο.

Είδα πως θα γινόταν αγώνες Κουιντς(ναι,το αθλημα απο τον Χαρι Ποτερ:P)και επρεπε να παμε.Ετσι ξεκηνισαμε ενα ταξιδι για να παμε.
Στην αρχη ειδα πως σταματησαμε σε μια καφετερια.Και εγω μπηκα μεσα σε μια τουαλετα και εκει βρισκοταν μια αεροσυνοδος :o.
Υστερα ξαναβγηκα και ειδα μια φιλη μου η οποια δεν μου εδωσε σημασια(?).
Μετα ανεβηκαμε μια ανηφορα και υστερα βγηκαμε σε μια τεραστια λιμνη.

Εκει στην λιμνη υπηρχαν ξυλα και επρεπε να πατησουμε πανω τους για να περασουμε απεναντι.Απεναντι βρισκοταν και ενα καραβι με μερικους κινεζους και μας χαιρεταγαν:O :P.
Υστερα επιχειρησα να περασω αλλα εγινα λουτσα:P.

Τελικα φτασαμε στο γηπεδο Κουιντς και μπηκα μεσα.Ηταν ΤΕΡΑΣΤΙΟ και παντου θεσεις.
Ημουν σιγουροτατη πως θα επαιζα και εγω αλλα τελικα μας ειπαν πως εχουν ερθει παρα πολλες ομαδες απο την Ελλαδα:P.Ετσι αποκλειοταν να επιλεχτουμε εμεις.
Εκει ομως που ειχα χαρει πως θα επαιζα Κουιντς,αλλαξε το σκηνικο και ειδα πως ημουν σπιτι και παρακολουθουσα το Κουιντς απο την τηλεοραση -.- .

Τελος ειδα πως ειχα ενα μαγικο ραβδι και ηθελα να μεταμορφωσω το χωμα σε παιχνιδι:P.Αντι γι'αυτο μετατραπηκε σε κροκοδειλο και αρχισε να μας κυνηγαει:P

ΥΓ.Thanks την Dream Girl για την περιγραφη.Και το καινουργιο φοντο ειναι φοβερο:D!Επισης να επισημανω στην Poisonous και Dream Girl να δουνε και εκεινες κανενα ονειρο:P.
bb:)

Σε ξενοδοχειο:P

Ειδα ενα μικρο ονειρο,μετα απο εβδομαδες!

Ειδα πως ειχα παει στην Θεσσαλονηκη μαζι με τους γονεις μου.Στο ξενοδοχειο ζητησαμε το κλειδι αλλα εκαναν μιση ωρα να μας τo φερουν ψαχνοντας σ'ολο το ξενοδοχειο Ο_Ο.Οταν το βρηκαμε πηγαμε στο δωματιο μας και κοιμηθηκαμε.

Την επομενη μας αλλαξαν δωματιο γιατι λεει εκει θα ερχοταν αλλη οικογενεια.Το αλλο δωματιο το κατειχαν ηδη αλλοι ιδιοκτητες οι οποιοι ομως θα εβγαιναν για ολο το βραδυ.Ετσι θα κοιμομασταν εμεις εκει:P.Ετσι παρατηρησα τα πραγματα που ειχαν αφησει εκει οι προηγουμενοι ιδιωκτικες...Ειδα ενα μικρο κινητο με ενα μπρελοκ πανω."Ενα τετοιο εχει και μια φιλη μου σκεφτηκα"Μετα επιχειρησα να μπω στο μπανιο που ομως σαν τρυπα και ξυλινο.Αφηστε που η πορτα κουνιοταν περα δοθε ετοιμη να πλακωσει τον οποιοδηποτε:P.Την επομενη ξυπνησα φυσιολογικα και ξεκηνισα μαζι με την αδερφη μου,την θεια μου,και την μαμα μου βολτα στην Θεσσαλονικη διπλα στην θαλασσα.Τοτε ειδαμε ενα σημιωμα κατω που ελεγε πως ο θειος μου και ο μπαμπας μου εφυγαν για Αθηνα.Περπατησαμε πιο κατω αλλα ξαφνικα ειδαμε τον μπαμπα μου!"Πλακα σας εκανα βρε!Εδω θα μεινω!"xD

Μετα χαμογελασα και υστερα συνηδειτοποιησα κατι πανικοβλητη.Ανοιξα το κινητο μου και πηρα τηλεφωνο την Poisonous_Touch

"Ειρηνη?"

"Γεια σου Μαρια!"

"Που εισαι?"

"Εκδρομη!"

"Αυτο το ξερω αλλα που?"

"Θεσσαλονικη!"

"Σε ποιο ξενοδοχειο?"

"Σ'ενα χαλια:P"

"ΑΧΑ!!Στο δωματιο σας ημουν εχθες!"

"Τι?Πως?Ποτε?Εισαι θεσσαλονικη?"

"Ναιιιι...πωωω...ειμαι χαζη!Και τωρα θα φυγουμε..."

"Αχ...κριμαα..."

Και εκει στην απογνωση μας ξυπνησα.

Οχι και πολυ αστειο ονειρο ε?:P

Ναι,οι εξετασεις φταινε...Που θα παει...Μολις τελειωσουμε επιστρεφω με ποιο αστεια ονειρα!:D