Προς οδοντιατρείο!

Γεια σαααααααααας!!

Καιρό έχω να γράψω εδώ ένα όνειρο μου ε? :/

Ε λοιπόν ήρθα γιατί σήμερα θυμάμαι τι είδααα!! :D

Αρχικά είδα ότι ήμουν σ'ένα σπίτι μαζί με την αδερφή μου και την μαμά μου.Υποτίθεται μετά θέλαμε να πάμε βόλτα αλλά η μαμά δεν μας άφηνε.

Όμως εγώ και η αδερφή μου πήραμε το λεοφωρείο και πήγαμε.Ήτανε χειμώνας και έβρεχε(καμία σχέση με τώρα δηλαδή :P ),α και ήτανε και βράδυ.:P

Βρήκαμε τους συμφοιτητές της αδερφής μου και ο Α. υποτίθεται είχε γενέλθια.Tου είχαμε πάρει τούρτα και θα του κάναμε πάρτι έκπληξη σ'ένα σπίτι.

Αφού πήγαμε σ'αυτό το σπίτι(δεν ξέρω ποιανου ήτανε) βάλαμε να δούμε μια ταινία.:P Ήρθε όμως η Σ. και μου έλεγε να της πω γιατί είμαι χάλια ενώ εγώ ήμουνα μια χαρά.Και μετά η Κ. με το αγόρι της τον Φ. με είχανε πάρει αγκαλιά.(για πιο λόγο δεν θυμάμαι,αλλά σαν να παίζανε μ'εμένα ήτανε :P :P ).

Ξαφνικά όμως ήρθε η αδερφή μου και μου ειπε ότι την πονάει το δόντι της.Είχε πρηστεί το μαγουλό της,και μέσα το δόντι της είχε μια τρύπα.

Της είπα ότι πρέπει να πάμε αμέσως σε νοσοκομείο.Και άντε με το βράδυ και την βροχή εγώ και η Δ. να ψάχνουμε για ταξί.Βρήκαμε τελικά ένα,αλλά είμασταν αναποφάσιστες σε ποιο νοσοκομείο να του πούμε να μας πάει.Ο ταξιτζής είχε εκνευριστεί και τελικά του είπαμε να μας πάει στο πιο κοντινό.:P

Μπήκαμε μέσα στο νοσοκομείο,στο οποίο ψάχναμε ΜΙΑ ΩΡΑ το οδοντιατρείο.

Περάσαμε από χειρουργία,οφθαλμιατρεία,πνευμονολογικά και τίποτα! :P

Σε κάποια φάση επειδή κουράστηκα,μπήκα μέσα σ'ένα θάλαμο και έκατσα.Απεναντί μου ήτανε 2 γιαγιάδες,και δεξιά μου η Σμαράγδα Καρύδη.O_O

Εγώ πήρα ένα χαρτί και άρχισα να ζωγραφίζω.Μετά δεν θυμάμαι πως το έφερε η κουβέντα αλλά ανέφερα στις γιαγιάδες την δική μου γιαγιά,η οποία έχει πεθάνει χρόνια.

"ΑΑΑ,καλέ την ξέρουμε την γιαγιά σου."

"Την ξέρετε? Όντως? Από που?"

"Ναι ναι,είμασταν παλιά φίλες.Ο παππού σου δεν ήτανε ένας με αερά μαλλιά?"

"Ναι ναι και πολύ μεγάλος."Ήμουν πολύ έκπληκτη από αυτή την σύπτωση,και τα μάτια μου είχανε βουρκώσει.:P Ξαφνικά η Σμαράγδα Καρύδη δίπλα μου,άλλαξε φάτσα και έμοιαζε στην Κανέλη,αλλά ταυτόχρονα έμοιαζε και σε μια καθηγητριά μου.(δεν ξέρω πως να σας το εξηγήσω αλλά όντως ήτανε έτσι. :P)

Kαι λέω εγώ με έμφαση."Τουλάχιστον αυτοί που πέθαναν ήξερες ότι παρόλο που πέθαναν σ'αγαπούσαν.Και δεν έφυγαν από κοντά σου επειδή το ήθελαν.Αλλά επειδή έτσι συνέβει.Ενώ μερικοί άνθρωποι φεύγουν από την ζωή σου,και δεν ξέρεις αν σ'αγαπάνε.Αν σ'αγάπησαν ποτέ.Και δεν φεύγουν επειδή έτσι συνέβει.Αλλά με την θελησή τους."

Καθώς τα είπα αυτά κοίταζα έντονα την Κανέλη-καθηγήτρια μου,και τότε(επειδή έχει περάσει καιρός) συνειδητοποίησε εκείνη ότι ήμουν παλιά της μαθήτρια.Και χωρίς να πει τίποτα μου δείχνει την δική της ζωγραφία.

Η ζωγραφιά έδειχνε ένα κτίριο,μια χαμογελαστή φατσούλα και πάνω πάνω έλεγε"Στην Μαρία μου,την μελλοντική συνεργά της μου."

Και μετά της έδειξα και εγω την δική ζωγραφιά(την οποία είχα κάνει πριν συνειδητοποιήσω ότι ήτανε εκεί αυτή η καθηγητριά μου :P ).Η δική μου έδειχνε δυο γυναίκες χαρούμενες και έλεγε"Μου λείπετε κυρία!"

Και τότε αρχίσαμε και οι δύο να κλαίμε και να αγκαλιαζόμαστε.:P Ήτανε πολύ δυνατή στιγμή!

Μετά από αυτό της χερέτησα και καθώς έφευγα μου είπε η Κανελη-καθηγητριά μου"Θα περιμένεις έτσι?" και της απάντησα εγώ."Ναι μωρε,έχω υπομονή.Θα σας περιμένω χρόνια,όσα χρειαστεί για να με πάρετε τηλέφωνο.Αλήθεια θα περιμένω." Τώρα αν ειρωνευόμουν ή αν το έλεγα σοβαρά δεν ξέρω.:P

Όταν βρήκα την αδερφή μου,η οποία παράλληλα είχε βρει επιτέλους το οδοντιατρίο συνειδητοποίησα πως ξέχασα σ'εκείνο τον θάλαμο τις παντόφλες μου,οι οποίες δεν ήτανε και δικές μου!Μου τις είχε δανείσει μια συμφοιτήτρια της αδερφής μου.Πήγα πίσω και πήρα τις παντόφλες και ξανά βρήκα την Δ.Όμως μετά συνειδητοποίησα ότι ξέχασα το κινητό μου.Πήγα και πήρα το κινητό μου και μετά ξανά πήγα στην Δ.

Ε και μετά από αυτό ξύπνησα.:P

Καλά,τι φιλοσοφίες έλεγα στο ονειρό μου ε?

Με εκπλήσω.:P

Αυτά λοιπόν.Φιλάκια σ'όλους και καλό καλοκαίριιιιιιιιιιι.:D

Το τελευταίο όνειρο του 2012!

Δε θυμάμαι τι ακριβώς είδα. 

Θυμάμαι όμως πως είδα αυτόν

Και μου αρκεί! xD
Enjoy :




Happy new year everyone!



Take care! ^__^

Η εξομολόγηση και ο ζητιάνος

Εχθές είδα ένα πολύ περίεργο όνειρο,ΠΑΛΙ.:P

Αρχικά ήμουν σε μία μεγάλη αυλή με τους παλιούς μου συμμαθητές.Μια φίλη μου μας έδειχνε ένα χορευτικό και εμείς προσπαθούσαμε να το μάθουμε.
Μετά πήρα αγκαζέ έναν φίλο μου και κατευθυνθήκαμε προς το σπίτι μου.Η γειτονιά ήταν τόσο περίεργη.Κυριώς φτωχογειτονιά θα έλεγα.

Μετά μπήκα μέσα στο σπίτι.Το σπίτι είχα πάρα πολλούς ορόφους,εσωτερική σκάλα,πάρα πολλά πράγματα παντού,χρωματιστές ταπετσαρίες παντού και χοντρά χαλιά.Ανέβηκα στον πιο ψηλό όροφο για να βρω μια "Σοφιά" που γιόρταζε.
Άνοιξα μια πόρτα και βρέθηκα σε μια σοφίτα.Έκεί ήταν και αυτή η "Σοφία" στην οποία είπα και χρόνια πολλά και την φίλησα.
Δίπλα της ήταν ένας συμμαθητές από την τάξη της αδερφής μου στον φροντ.Αυτός μόλις με είδε υποτίθεται ότι με πέρασε για την αδερφή μου και με αγκάλιασε.
"Πρέπει να σου πω..."μου λέει με τρεμάμενη φωνή.
"Είσαι πιομένος?"απαντάω γελώντας και παρατηρώντας ότι μύριζε αλκόολ.
"Ξέρεις πάντα ήθελα να σου πω ότι μου άρεσες."
"Τι?"λέω εγώ και πάω να φύγω αλλά με σφιχτιαγκάλιασε."Ρε,είναι εδώ και η Maria Santa"του λέω.Αυτή η Μαρία ήταν(και είναι και στην πραγματικότητα) η κοπέλα του :P
"Σου λέω σ'αγαπάω!"
"Καλέ άσε μου"του είπα και έφυγα ενώ η κοπέλα του μου έριχνε δολοφονικές ματιές.
Κατέβηκα γρήγηρα,πολύ γρήγορα όμως τα σκαλιά να βρω την αδερφή μου να της πω τι έγινε.



Μετά από αυτό το σκηνικό αλλάζει και είμαι πάλι σε μια σοφίτα,στην οποία ανοίγω το ντοσιε της Έκθεσης της Β' Λυκείου για να βρω άσπρα φύλλα.Δεν βρήκα και το έκλεισα φωνάζοντας στον παππού μου,που ήταν εκεί ότι πρέπει να κάνω άγνωστο!:P

Μετά έφυγα από εκεί και μπήκα σ'ένα λεωφορείο με κάποιους γνωστούς μου.
Μέσα στο λεωφορείο ήταν ένας περίεργος τύπος,με τον οποίο μια φορά υποτίθεται ότι μια φίλη μου είχε έρθει σε αντιπαράθεση μαζί του.

Φόραγε μπλουτζιν,είχε μαύρα μαλλιά πιασμένα σε κοτσίδα,και ρουφυγμένα μάγουλα.Και ήταν ζητιάνος,και καλά.:P

"Δεν μου αρέσει το ύφος του.Τον φοβάμαι"είπα σε κάποιον.
"Ναι καλύτερα να κατέβουμε στην επόμενη στάση"μου είπε.

Το λεωφορείο σταμάτησε στην στάση,αλλά ξαφνικά ο ζηνιάνος έβγαλε ένα όπλο.

*Τι θα κάνει πειρατία στο λεωφορείο?*απόρησα εγώ.:P

"Δεν θα φύγει κανείς πριν σκοτώσω την κοπελιά"είπε και έδειξε την φίλη μου-η οποία αυτή φίλη να σημειωθεί ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει :P-με την οποία είχε έρθει σε αντιπαράθεση την προηγούμενη φορά.




Και ξαφνικά ΜΠΑΜ και την πέτυχε.:| Είχα παγώσει από το φόβο μου.Μετά βγήκα από το λεωφορείο και άρχισα να τρέχω μακριά.Να τρέχω και να τρέχω.Και παντού κόσμος να τρέχει και αυτός μαζί μου.

Ξαφνικά είδα ένα μικρό παιδάκι,συγκεκριμένα τον Λουκά από τους Singles τον γιο της Ράνιας,με δυο ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΠΑΘΙΑ.:P
Είπε στην μαμά του,την Ράνια,ότι πήγαινε να βρει τον κακό και να εκδικηθεί.:O

Αυτάααααααα.
Μετά ξύπνησα.
Αλλά στο τέλος το όνειρο ήταν τόσο τρομακτικό,που όταν ξύπνησα η καρδιά μου χτύπαγε πολύ γρήγορα.:P

ΥΓ:Το όνειρο το είδα εχθές.Και η χθεσινή μου μέρα ήταν ΧΑΛΙΑ.:|

Καληνύχτα σας.:*

Ψάχνοντας το χαμένο τεστ.

Αρχικά, πριν 1 βδομάδα γράψαμε απροειδοποίητο στα λατινικά ( π@τσ@βούρ@ καθηγήτρια =] ) και τα πήγα μέτρια. Η Μ. δε δέησε καν να έρθει στο μάθημα. Keep that in mind.


Στο όνειρο εγώ με τη Μ. πηγαίναμε από το δεύτερο όροφο του σχολείου μας στον τέταρτο συνέχεια, ώστε να βρούμε αυτό το τεστ και να δούμε πόσο άθλια τα είχαμε πάει. Ταυτόχρονα, είχαμε την Ι. να ελέγχει τις σκάλες για να μη μας δει η καθηγήτρια. Μετά από 3-4 αποτυχημένες προσπάθειες, ακολούθησε ο εξής διάλογος.
Εγώ : Ρε μλκ, ασ'το, θα μας τα δώσει τα θέματα έτσι κι αλλιώς.
Μ: Ναι ρε, αλλά θέλω να δω πως είναι αυτό το ρήμα! Και  αυτή η πουτ@ν@ σήμερα βρήκε, που μου 'χει χαλάσει το νύχι. (ζντουπ!)
Ε: Καλά, πάμε κάτω τώρα και άσε τα αποτελέσματα.
Μ: Δε θες να μάθεις ποια είναι έγκυος; (wtf?)
Ε: Τι;
Μ: Ρε ζώο τι νόμιζες, ότι κάνω έτσι για το capio? (εδώ *δείχνει λαιμό* μου κάθεται αυτό το ρήμα!)
Ε: Τι λες;
Μ: Ναι, ναι, μέσα στο τεστ των λατινικών ήταν κρυμμένο ένα τεστ εγκυμοσύνης!!

Ξαφνικά πετάγεται η Ι και λέει "ΟΚ, έφυγε, κατεβείτε όμως γιατί θέλω να πάω να κοιμηθώ τώρα που 'χουμε τον Χ!"
Ε: Ρε βλάκα, ακούς τι λέει αυτή εδώ;
Μ: Αλήθεια ρε, δε ψήνεσαι να μάθεις;


Ψήνομαι, δεν ψήνομαι, δε θα μάθουμε ποτέ ούτε πως έβαλε η καθηγήτρια το τεστ εγκυμοσύνης μέσα στο απροειδοποίητο των λατινικών, ούτε ποια ήταν έγκυος...:Ρ
Καλή σας νύχτα!

 

Κάπου σ'ένα ΑΤΕΙ.

Χα!
Τι κάνετε?
Ήρθα να σας πω τι είδα στο χθεσινό μου όνειρο,μιας και τώρα τελευταία όλοι βαριούνται να ακούσαν τα ονειρά μου.-.- :P

Καταρχάς ήμουν σ'ένα ΑΤΕΙ βιβλιοθηκονομίας στην Θεσσαλονίκη.Και υπήρχαν πολλά άτομα.
Παρατήρησα όμως ότι ΟΛΟΙ φόραγαν το ίδιο μπουφάν.Ένα γαλάζιο.Και μου φάνηκε πάρα πολύ περίεργο.:P

Μετά από αυτό βράδιασε και εγώ πήγα στην αίθουσα με τους υπολογιστές.Εκεί βρίσκονταν δυο συμμαθητριές μου.Η μια μου είπε ότι εκεί ήταν οι εστίες και έμενε εκει.
Εγώ αφού χαμογέλασα πήγα να φύγω αλλά ξαφνικά είδα μια μικρή σαύρα στο πάτωμα.
Πήγα να την προσπεράσω αλλά άνοιξε το στόμα της απειλιτικά.Και μετά από αυτό μου επιτέθηκε.Και εγώ άρχισαν να φονάζω,να παίρνω μαξιλάρια να της πετάω και να ζητάω βοήθεια.:P Τελικά κάπως σώθηκα που δεν θυμάμαι πως.:P

Μετά θυμάμαι ότι πήγα σ'ένα κατάστημα ρούχων.Μπήκα να βρω μια μπλούζα αλλά η πολώτρια με σταμάτησε ξαφνικά.
Έφερε ένα μαχαίρι και ένα πιάτο και άρχιζε να κόβει φράουλες.Αφού τους έβαλε μπόλικη ζάχαρη μου έδωσε το πιάτο και μου είπε τα της φάω.O_O Πω ήταν τόσο γλυκές!!



Αυτό.
Πω τώρα που το είπα θέλω απελπισμένα πολύ φρρράουλες.:P
Νυστάζω πολύ οπότε λέω να σας αφήσω.Καληνύχτα.:* :)

Ο δρόμος της τρέλας.:P

Γειαααααααααα σας!!
Έγινε θαύμα και ξανά είδα τόσο γρήγορα κουλό όνειρο.:P :D

Θυμάμαι ότι ήμουν σ'ένα meeting με τα παιδιά από το φόρουμ και είχαμε μαζευτεί πολλά άτομα.Θυμάμαι στάνταρ την Μαρία δίπλα μου.Μετά όλοι φύγανε και εγώ έμεινα μόνη μου μέσα σ'ένα άδειο σπίτι.:|
Ύστερα πήρα τηλέφωνο την Γίαννα να μου πει που είναι,και μου είπε ότι βρίσκονταν σε μια παιδική χαρά.Όταν όμως ξεκίνησα για την παιδική χαρά άρχισε να βρέχει πάρα πολύ.Έβαλα την κουκούλα μου και όταν έφτασα στην παιδική χαρά άρχισαν όλοι να τρέχουν για να μην βραχούν,και φύγανε.:(Έτσι πήγα σε δυο φίλες μου,που είχαν πιάσει ένα μπουκάλι και τραγούδαγαν Σάκη.:P

Μετά βρέθηκα σ'ένα αυτοκίνητο,το οποίο δεν θυμάμαι ποιος οδήγαγε,και σταματήσαμε έξω από ένα σπίτι.Έξω από το σπίτι βρισκόταν μια αραπίνα με περίπου 10 παιδιά αραπάκια.Τα αραπάκια μόλις μας είδαν άρχισαν να χτυπάνε το αμάξι γιατί υποτίθεται κρύβαμε σοκολάτες.Παρολ'αυτά εγκατέλειψαν γρήγορα την προσπάθεια και έφυγαν,ενώ η μητέρα τους μας έψησε καλαμπόκι και μας έφερε να το φάμε μέσα στο αμάξι.



Μετά αλλάζει στο σκηνικό και βλέπω τον Χάρι,τον Ρον,και την Ερμιόνη σ'ένα δάσσος.Ο Ρον έτρεξε προς μια σκηνή Ινδιάνων και οι Ινδιάνοι του επιτέθηκαν.Ένα βέλος τον πέτυχε στην καρδιά,για μια στιγμή ο Ρον εξαφανίστηκε και μετά ξανά εμφανίστηκε ολοζώντανος και αλάβωτος. Οι Ινδιάνοι τον πέτυχαν με τα βέλη τους και στον ώμο αλλά ο Ρον πάλι δεν έπαθε τίποτα.:P



Ύστερα από αυτό ο Ρον,ο Χάρι και η Ερμιόνη ήρθαν να μου εξηγήσουν τι συναίβει.Υποτίθεται ότι μέσα στις εκατομμύρια τράπουλες τίτσου που υπάρχουν στον κόσμο,περίπου οι 10 έχουν μια μυστική κάρτα.Όταν παίζεται ο δράκος αν είναι η μαγική κάρτα μετατρέπεται σ'ένα σπαθί.Και όποιος την έχει αυτή την κάρτα μπορεί να την χρησιμοιποιήσει άμα του επιτεθούν για να γίνει αθάνατος.Αλλά από την στιγμή που επιλέγει να μην παιθάνει,και να την χρησιμοποιήσει γίνεται όπως είπα αθάνατος και έλα ντε για πόσο θα βρίσκεται πάνω στην γη.
Αυτό έκανε λοιπόν Ρον.Την τυχερή κάρτα την βρήκε όταν έπαιζε τίτσου με τον Χάρι.xD

Σιγά μην έχει εξήγηση αυτό το όνειρο.
Φιλάκια σ'όλους.:* :*

Όνειρα,όνειρα.xD

ΓΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΣΑΑΑΑΑΑΑΣ!!

Καιρό έχω να γράψω εδώ.
Βλέπετε τους τελευταίους μήνες ή δεν θα θυμόμουν τίποτα απ'ότι είδα,ή μόνο μια σκηνή,ή θα σχετίζονταν με μαθήματα.:P

Όμως αυτή την εβδομάδα δεν ξέρω τι έγινε και είδα απανωτά όνειρα.xD



Λοιπόν αρχικά την Τρίτη είδα πως ήμουν σ'ένα όμορφο δάσσος.Εκεί που περπάταγα εμφανίστηκε ένας πρίγκηπας πάνω σ'ένα άσπρο άλογο.Υποτίθεται θα τον παντευόμουν.Ήταν τόσο cuteee με γαλάζια μάτια.<3 Και μου είπε"Ουάου είσαι πολύ όμορφη"."Ευχαριστώ,και εσύ επίσης"του απάντηση.:P (τι γλυκόοοοο!)Μετά με έβαλε πάνω στο άλογο και αρχίσαμε να τρέχουμε στο δάσσος.Και ήταν τοοοοσο τέλειο και φοβερόοοο!!Μετά βέβαια όταν σταματήσαμε την βόλτα είδα να με περιμένουν οι γονείς μου οι οποίοι κράταγαν ένα πριόνι.:| Νομίζω πως θελαν να πειράξουν τον πριγκηπά μου αλλά δεν είμαι σίγουρη.:P Αυτό.


Την Τετάρτη είδα ότι ήμουν σ'ένα μεγάλο σουπερ μάρκετ παρέα με τον Χάρι τον Ρον και την Ερμιόνη.:O Όταν ήμουν στο ταμείο είδα την κυρία της Εκθεσής μου να περιμένει μπροστά μου.Την κοίταξα και της είπα"Ξανθίνατε και άλλο το μαλλί σας?Μα γιατί αφού είχατε πει ότι δεν θα τα αλλάξετε ποτέ χρώμα." "εε,δεν γινόταν αλλιώς" μου απάντησε.Μετά προχώρησε και όταν πήγε στο φως τα μαλλιά της έγιναν καφέ.



ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΟΥ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ:^Το παραπάνω είναι επαναλαμβανόμενο όνειρο.Από τον περσινό Απρίλιο έχω δει τουλάχιστον 5-8 φορές,την κυρία μου με διαφορετικό χρώμα μαλλιών.Να την ρωτάω πάντα έντρομη γιατί τα άλλαξε χρώμα και να μου απαντάει ότι δεν γινόταν αλλιώς.Κάθε φορά σε διαφορετικό χώρο.Αλλά πάντα η ίδια συζήτηση.Με έχει προβληματίσει γιατί δεν μου έχει ξανά συμβεί και δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει.
Αν δείτε έχω σημειώσει παρόμοιο όνειρο στις 18/6/11 εδώ.Τρομάζω.:P

Μετά από αυτό είδα ότι βρισκόμουν στο Χόγκουαρτς και ο Ρον προσπαθούσε να μάθει στην Ερμιόνη όλους του τους συγγενείς.:P Αλλά η Ερμιόνη αδυνατούσε να τους μάθει και άρχισε και έκλαιγε.

Σήμερα είδα ότι ήμουν στο Σύνταγμα.Υπήρχε πολύς κόσμος.Αλλά ξαφνικά υποτίθεται ότι έγινε μια τρομοκρατική ενέργεια.Όλοι αρχίσαμε να τρέχουμε προς ανεξέλγκτα σημεία.:P Εγώ μαζί με τους συμμαθητές μου που βρέθηκαν εκεί ανεβήκαμε σ'ένα βουνό δίπλα στο Σύνταγμα και μπήκαμε μ'έσα σ'ένα λεοφορείο το 250.:P Εκεί υπήρχε και ένα καθηγητής μας ο οποίος άρχισε να μας κάνει μάθημα.Ξαφνικά έπιασε φωτιά στο βουνό.Έτσι εμφανίστηκαν ιπτάμενα αεροπλάνα για να την σβήσουν.Παρολ'αυτά πάλι κάποιοι τρομοκράτες φρόντισαν να χτυπήσουν τα αεροπλάνα.Έτσι τα αεροπλάνα άρχισαν να πέφτουν.Ένα έπεσε δίπλα μας και έκανε μπουμ βγάζοντας καπνούς.Όλοι μας κατατρομάξαμε και αρχίσαμε να τρέχουμε πάλι προς το Σύνταγμα.
Σε απροσδιόριστη στιγμή ο καθηγητής μας πετάχτηκε και φώναξε"ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩΩΩ!!Ο γιος μου είναι παγιδευμένος στις φωτιές και πρέπει να με βοηθήσεις να τον σώσω.ΕΛΑ ΕΔΩ ΤΩΡΑ".Αλλά η Διαμαντοπούλου που εμφανίστηκε εκεί απάντησε"Λυπάμαι αλλά πρέπει να σωθούμε και εμεις!" :P



Εγώ πανικόβλητη πήγα στο πρώτο περίπτερο που βρήκα και τους ζήτησα ένα ποτήρι νερό.Μέσα στο περίπτερο ήταν δυο κοπέλες με ποδιές οι οποίες ήταν πολύ ήρεμες.O_O Ύστερα άρχισα να περπατάω και βρήκα έναν κύριο,μπαμπά μιας φίλης μου,και μου είπε"Πάρε 169 ευρώ να φας τίποτα στο Ζάπειο" Σημείωση:Υπήρχε χαρτονόμιστα των 69 ευρώ! "Μπα του λέω,μου έδωσα οι γονείς μου 50,οπότε έχω"(Τόσο πολύ κόστιζε το φαί?)Τέλος έφυγα αλλά από μέσα μου έλεγα"Χαζή Μαρία που δεν τα πήρες-.-"


Αυταααααααααα.:D
Δεν μπορείτε να πείτε,έκανα συγκλονιστική επιστροφή.
Α,και πείτε χρόνια πολλά στο μπλογκάκι μας.Έκλεισε δυο χρόνια.:* :*

Φιλιά σ'όλους!

Φόνος-Παράξενα φαινόμενα.:P

Τσαααα!!
Αραχνιάσαμε λίγο εδώ μέσα ε?:P :$

Σήμερα είδα ενα φοβερό όνειρο το οποίο δεν γίνεται να μην σας το πω.:P

Λοιπόν αρχικά ήμουν στο εξωχικό μιας φίλης μου.Ήμασταν μαζεμένοι στον κήπο πάρα πολλά άτομα και χορεύαμε.Μία οικογένεια η οποία διασκέδαζε μαζί μας αποφάσισε να φύγει.
Την ίδια στιγμή κάποιος αποφάσισε να κατέβει κάτω στο υπόγειο.Μετά από λίγο τον ακούσαμε να ουρλιάζει και κατεβήκαμε να δούμε τι συμβαίνει.




Βρήκαμε ένα σκoτωμένο καλεσμένο με μουστάκι ο οποίος υποτίθεται δούλευε ως προπονητής ποδοσφαιριστών αλλά ήταν ντυμένος λοχίας.Ξαφνικά σαν σε φλας μπακ είδαμε μια φάση της ζωή του από το γήπεδο :P
*Μπαίνει γκολ και ο προπονητής ουρλιάζει από την χαρά του.Ξαφνικά εμφανίζεται από τις κερκίδες ο Γιάννης Παπαμιχαήλ πέρνει ένα κραγιόν και το φοράει.Από πίσω του πετάγεται η Αλίκη Βουγιουκλάκη λεγοντάς του να σταματήσει να κάνει χαζομάρες*

Το σκηνικό αλλάζει και είμαι σπίτι μου.Παίρνω τηλέφωνο την φίλη μου με βίντεο κλίση.Εκείνη μαζί με την αδερφή της μου δείχνουν που έθαψαν το πτώμα στον κήπο.Για κάποιο ανεξίγητο λόγο στον κήπο υπήρχε και μια μπανιέρα.O_O

Μετά από αυτό βρίσκομαι σε μια καφετέρεια.Κάτι δεν μου άρεσε εμένα σ'αυτή την καφετέρεια.Όλοι με κοίταγαν περίεργα και φόραγαν μαύρα.Επίσης παρακολουθούσαν ποδόσφαιρο στην τηλεόραση.Σε κάποια στιγμή ένα παιδάκι βγαίνει έξω και το ακούμε να φωνάζει.Βγαίνω να δω τι γίνεται και βλέπω ένα μαύρο γλυώδης πράγμα να έχει τυλίξει το παιδάκι.Ξαφνικά ένας συνδετήρας πετάγεται πάνω μου και με δαγκώνει αφηνοντάς μου σημάδι στο αριστερό χέρι.:P Πάω τρέχοντας μέσα και πλένω το χέρι μου.
"Λέτε να με δηλητιρίασε?"ρωτάω τρομαγμένη.
"Μπα δεν νομίζω..."λέει ένας σερβιτόρος κοιτώντας την πληγή στο χέρι μου.




Το σκηνικό ξανά αλλάζει και βρίσκομαι σ'ένα οικόπεδο με χώματα.Από μακριά παρακολουθώ την παλιά μου κυρία του αγνώστου να δω σε πιο σπίτι θα μπει.Βλέπω έτσι ότι ανεβαίνει σε μια πολυκατικοία.Μετά από λίγο την βλέπω στο μπαλκόνι και αναρωτιέμαι αν είναι χαρούμενη τώρα που παντρεύτηκε.Βλέπω επίσης κρεμασμένο σ'ένα τοίχο το όνομα του άντρα της"Απόστολος".
Παρόλη την καλή μου κρυψώνα η κυρία με είδε και με φώναξε πάνω για φαγητό.Εγώ φεύγω από το οικόπεδο αλλά συναντάω την κυρία της Εκθεσής μου.
"Η Μπουλίτσα η γάτουλα σας τι κάνει?Καλά είναι?"την ρωτάω.
"Καλά είναι,χαχα."μου απαντάει.
Ύστερα η κυρία μετατρέπεται στην κυρία των αγγλικών μου."Και την φροντίζεται έτσι?"συνεχίζω να ρωτάω εγώ.
"Ναι βέβαια!"μου απαντάει.
Και μετά η κυρία των αγγλικών μου μετατρέπεται στην κυρία του αγνώστου και μετά στην Αγλαία απο το "Καφέ της Χαράς".Τελικά βρίσκομαι κάτω από την πολυκατοικία.Έτσι έρχονται η Αγλαία και ο άντρας της για να πάμε για φαγητό/Ο άντρας της όμως ήταν νάνος,πολύ κοντός με κάτι τεράστια γυαλιά.
"Μα καλά πως ταίριαξαν..."αναρωτήθηκα από μέσα μου.
Μπήκαμε όλοι μαζί στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να πάμε σε μια καφετέρια.Στον δρόμο είδα πως στο οικόπεδο που ήμουν πριν,τώρα βρισκόταν ένα αλυσσοδεμένος κλέφτης με μαύρη μάσκα.




Θα έβλεπα σίγουρα και την συνέχεια αλλά χτύπησε το ξυπνητήρι του κινητού μου.xD :P

Μου είναι αδύνατον φυσικά να το ερμηνεύσω.χαχαχ
Άμα ξέρεις κανείς ας μου πει.:P

Εύχομαι να είστε όλοι καλά!
Φιλάκια πολλα!:)

Back to school

Φαίνεται πως μέσα στον ένα (1) μήνα που έκανα διακοπές (ναι, μπήκα και εγώ στο τριπάκι των φροντιστηρίων) κάτι έγινε και μου έλειψε το σχολείο μου (!). Δεν ξέρω το πως και το γιατί και δε με ενδιαφέρει ιδιαίτερα για να είμαι απολύτως ειλικρινής. Το μόνο που θέλω είναι να γυρίσουν τα όνειρά μου με τον Lelouch.- Ααααααααχ.... *__*

Ναι, εμ, τέλος πάντων. :Ρ

Υποτίθεται πως ήμουν στη σχολική αίθουσα, η οποία είναι ελεεινά μικρή (να σημειωθεί αυτό) μαζί με μερικές συμμαθήτριές μου. Ουσιαστικά, δεν είδα κάποιο παράξενο όνειρο...
Η Ε. (η οποία παίζει υπέροχα πιάνο) είχε ένα αόρατο πιάνο μπροστά της (μπορεί να ήταν και αρμόνιο, τι να σας πω...:Ρ) και έπαιζε. Μουσική πάντως ακουγόταν κανονικά. Η Χ. τραγουδούσε ΠΟΛΥ δυνατά, όπως κάνει πάντα δηλαδή και η Β. διάβαζε -πάλι όπως πάντα- αρχαία. Η Δ. κοιτούσε τη Β. με ένα ύφος του στυλ ''τι στο διάολο, πάλι διαβάζει αυτή;" και εγώ με τη Φ. σχολιάζαμε τη γνωστή Mulan και λέγαμε διάφορες ατάκες (κααααμήλα μωρό μου ;) Θα μας πετάξεις κάπου; ;) - ναι, ναι, το ξέρω, γίνομαι άκυρη). Η Α. χόρευε με τον εαυτό της, ενώ η Δ. από ένα σημείο και μετά προσπαθούσε να τη μαζέψει (χαχα, ακατόρθωτο, πραγματικά!). Ξαφνικά μπήκε η Μ. μέσα και άρχισε να φωνάζει "Βουλώστε το ρε!" και "Κάποιος στον ηλεκτρικό δε σας άκουσε! Λίγο πιο δυνατά!


Εντάξει, τι να πει κανείς; Απλά καθημερινά πράγματα στο λύκειο που πηγαίνω...:)


Αυτό ήταν το χθεσινό όνειρο.
Το σημερινό :

Είχα βγει με κάποιον (ονόματα δε λέμε :Ρ) και είχα απογοητευτεί λίγο, καθώς η ώρα πέρασε πολύ γρήγορα, εγώ πέρασα χάλια και ο τύπος αποδείχτηκε πολύ βαρετός και προβλέψιμος.

Ξαφνικά συναντώ μια φίλη μου, η οποία μένει Κόρινθο και τη βλέπω μόνο το καλοκαίρι.
Εγώ: Τι κάνεις εσύ εδώ; Τα σχολεία ανοίγουν σε λίγες μέρες, δεν έχεις φροντιστήριο;
Εκείνη : Έχω, αλλά είπα να 'ρθω από εδώ για να βγω με τη Τ και ήρθα να πάρω και εσένα. Τελικά τι έγινε με αυτόν; ρώτησε με περιέργεια.
- Τίποτα, επί τρεις ώρες βαριόμουν τη ζωή μου, διέλυα τα cupcakes και προσπαθούσα να μην κοιμηθώ! είπα εκνευρισμένη.
- Α, τίποτα τίποτα δηλαδή... Ε, καλά ρε, δεν πειράζει Πάμε κέντρο.

Καθώς προχωρούσαμε και είχαμε σταματήσει για να πάρουμε το λεωφορείο, εκείνη συνέχιζε να με ρωτάει για το τι είχε γίνει και πάνω που εγώ της έλεγα πόσο άθλια πέρασα εμφανίστηκε από πίσω μου η θεία μου με ένα ύφος του στυλ "μάλιστα κυρία μου, βγήκαμε σήμερα και όχι με φίλη". Ξέρετε, αυτό το ύφος που έχουν οι μεγάλοι όταν θέλουν να πειράξουν ένα μικρότερο μέλος της οικογένειάς τους, επειδή ενώ έχει μεγαλώσει εκείνοι νομίζουν πως είναι ακόμα μόμολο; Ε ΑΥΤΟ =.=".
Και εκεί ήταν που ένιωσα όλο μου το αίμα να πηγαίνει στο κεφάλι μου και κατάλαβα πως τα μάγουλά μου είχαν γίνει κατακόκκινα. Πω πω, ντροπή. :Ρ Για να μην καταλάβει η θεία μου πως είχα κοκκινίσει πήγα και την αγκάλιασα, ώστε να μη βλέπει το πρόσωπό μου. Χαχαχαχα~

Εκεί ξύπνησα. :Ρ

Ουφ, αυτά τώρα! :)

Tαινία.

Γειαααα σας!
Ίσως πάλι μόνη να μιλάω αλλά τέσπα.:P
Είδα άλλο ένα πολύ παράξενο όνειρο που θέλω να το γράψω.

Θυμάμαι αρχικα ότι πήρα ένα τρένο.Ήταν νύχτα και βρέθηκα σε μία αποβάθρα.
Εκεί πέρα ήταν κάποιοι άνθρωποι που αιωρούνταν στο αέρα και στέκονταν ακίνητοι.

Μετά το σκηνικό άλλαξε και ήμουν σ'ένα δάσσος,βράδυ πάλι, μαζί με τις φίλες μου και κάποιους άλλους.
"Αλήθεια σας λέω!Κοντά στο σπίτι μου,υπάρχουν ρίζες που γίνονται σαν φίδια και σε κυνηγάνε"είπε ένας.
Ξαφνικά οι ρίζες απ'ολα τα δέντρα σηκώθηκαν στον αέρα,μετατράπηκαν σε φίδια και άρχισαν να μας κυνηγάνε.:P
Έτρεχα,έτρεχα μέσα στο σκοτεινό δάσσος.Παράλληλα μας κυνήγαγαν και κάποιοι μαυροντημένοι τύποι με πιστόλια.

Όταν κάποια στιγμή είδα μπροστά τον Τρελαντώνη απο το καφέ της Χαράς και τον πέτυχε μια σφαίρα στην πλάτη.
Μετά από αυτό ο Τρεναλαντώνης μετατράπηκε στην Λίλα απο τους Singles.
Εγώ,έπαψα να είμαι εγω,και έβλεπα μέσα από τα μάτια του Φώτη από τους Singles.
(Όλοι οι ηθοποιοί στο όνειρό μου μαζεύτικαν?Ο_Ο)
Ο Φώτης συνειδητοποίησε ότι η Λίλα θα πέθαινε.Την κοίταξε για μια στιγμή και ξαφνικά η Λίλα τον πυροβόλησε στο μέτωπο μ'ένα πιστόλι.O_O
Ο Φώτης έβαλε το χέρι του στο μέτωπο και είδε ότι έτρεχε αίμα."ΜΑΡΙΑΑΑ"φώναζαν οι φίλες μου και μαζεύτικαν πάνω από τον Φώτη.
"Σε λίγο θα πεθάνω..."έλεγα.

Και ξαφνικά ξανά αλλάζει το σκηνικό και ο Φώτης είναι φάντασμα.Ένα αόρατο,άσπρο,διάφανο και σκυθρωπό φάντασμα.Είναι στο σχολείο και βρέχει καταρακτωδώς.
Μπαίνει μέσα στο κίοσκι το οποίο υποτίθεται ότι ήταν κτιστό.


"Άραγε μπορώ να δω μέσα από τους τοίχους?"αναρωτήθηκε.
Εστίασε τα μάτια του σ'ένα σημείο.Παρατήρησε μέσα στο σχολείο μια ξανθιά κοπέλα."Όντως μπορώ να δω μέσα από τους τοίχους!"είπε.
Η ξανθιά κοπέλα βγήκε στον προαύλιο.Εκεί πέρα βρισκόταν και το φάντασμα της Λίλας.
Την κοίταξε για λίγο και ξαφνικά εμφάνισε μπροστά στην κοπέλα χρυσάφι.Πολύ χρυσάφι.Ρουμπίνια,ζαφείρια,διάντια.
Η ξανθιά κοπέλα τρόμαξε και σοκαρίστηκε.Ο Φώτης πετάχτηκε γρήγορα έξω από το κίοσκι και κούνησε απότομα το χέρι του.Εξαφάνισε τα πάντα,εκτός από ένα χρυσό καραβάκι με κόκκινα διαμάντια.
Η ξανθιά κοπέλα το πήρε στα χέρια της και έφυγε χαρούμενη να το δείξει στην αδερφλη της και την μαμά της.

Ο Φώτης αφού σιγουρεύτηκε ότι η κοπέλα ήταν καλά είπε στην Λίλα"Και τώρα...θα μου πεις γιατί με σκότωσες?"
"Πίστευα ότι θα ήσουν δυστηχισμένος χωρίς εμένα"του απάντησε.
"Χαχ..."γελαει και την κοιτάει γλυκά."Σωστά πίστευες"
"Γι'αυτό σε σκότωσα"του είπε.
Και ξαφνικά αρχίζουν να φιλιούνται.xD



Σ'αυτό το σημείο πετάγεται ο σκηνοθέτης και λέει"ΕΤΣΙ!Θέλω στις ταινίες μου όλοι να φιλιούνται.Τελιώσαμε!:D Τέλος.:D"
Και βλέπω την μαμά της ξανθιάς κοπέλας να φιλιέται με έναν κύριο.
Βλέπω και ένα παπά να χτυπάει χαρούμενα μια καμπάνα.

Και μετά ξυπνάω.:P
Ναι καρακουλό όνειρο.

1.Ναι βλέπω Singles,από εκεί επηρεάστικα
2.Δεν έχω ιδέα τι εντύπωση σχηματίζεται κάποιος που διαβάζει αυτό το περίεργο όνειρο.xD Νυστάζω και έγραψα ότι θυμόμουν.:P
3.Ναι πριν κοιμηθώ έφαγα μερέντα και πατατάκια με κόκα κόλα.:P

Καλό 15 Αυγουστο σ'όλους.;)

Τα συμπεράσματα δικά σας.:D

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑΑΑ.:D

ΥΓ Και θα επαληθεύσω αυτό που συνειδητοποίησα στο προηγούμενο όνειρο.Γιατί τώρα τελευταία βλέπω ανθρώπους να πεθαίνουν και κακούς με πιστόλια?

Τραγικά γεγονότα xD

Γεια σααααας!
Ήρθα να γράψω και άλλο ένα όνειρο που είδα στις διακοπές.:P
Δεν είναι τόσο ευχάριστα,αλλά δεν παύουν να είναι κουλά.:P

Αρχικά είδα ότι ήμουν έξω από ένα ρεμπετάδικο με τις φίλες μου από το φροντ.Στεκόμασταν αρκιβώς μπροστά από την πόρτα γιατί θέλαμε να μπούμε εμείς πρώτες και να πιάσουμε το τραπέζι κοντά στην πίστα.Δεξιά μας υπήρχε μια άλλη ομάδα αγοριών που ήθελαν το ίδιο τραπέζι.
Τελικά μπήκαμε εμείς πρώτες και πιάσαμε το τραπέζι.:D
Αλλά η Κ. και η Α. ήταν για πολύ ώρα εξαφανισμένες στην τουαλέτα.O_O



Μετά το σκηνικό αλλάζει,και βρίσκομαι πάλι σ'ένα τραπέζι αλλά αυτή την φορά έξω από ένα κάστρο στην ύπαιθρο.:P Και δίπλα μου κάθεται η αδερφή και μια φίλη μου.
Κοιτάω τον ουρανό και τότε βλέπω κάτι φοβερό.O_O
Υπήρχαν γκρι σύννεφα παντού,που όμως από πάνω τους κύλαγε νερό σαν ποτάμι.
"Ουάου!Άμα πάρω ένα σκουπόξυλο και φτάσω τα σύννεφα και τα πιέσω θα κυλήσει νερό πάνω μας"είπα.:P



Ύστερα το σκηνικό και βρίσκομαι μέσα σ'ένα τρένο.Έρχεται ένας κακός και μου λέει"Πάρε το όπλο μου και δώσε το στον άλλο κακό"
Το παίρνω και ύστερα εμφανίζεται ο άλλος κακός.Πάει να μου αρπάξει το πιστόλι αλλά εγώ του λέω"Σιγά!Πως με τραβάς έτσι?Ο άλλος κακός ήταν πιο ευγενικός"και με αυτά τα λόγια πέταξα το μπιστόλι έξω από το παράθυρο.Τότε φώναξα στην φίλη μου και στην αδερφή μου"ΤΡΕΞΤΕ".
Μετά βρέθηκαμε μέσα σ'ένα λεωφορείο και κατεβήκαμε κάπου κάτω στην Αθήνα.



Το σκηνικό ξανά αλλάζει και υποτίθεται ότι ήμουν στην εκκλησία μαζί με την μαμά μου και την αδερφή μου.Ήμασταν μαυροντυμένες γιατί υποτίθεται είχε πεθάνει ο θείος μου και ο παππούς μου.Περιμέναμε λοιπόν να τελειώσει ένα γάμος για να γίνουν οι κηδείες.Και δεν έκλαιγα.Και αναρωτιόμουν στο όνειρο γιατί δεν κλαίω.Αλλά ξαφνικά είδα τον παππού μου να περπατάει,και είπανε ότι αναστήθηκε.:O :O :O O_O O_O



Μετά ξανά αλλάζει το σκηνικό και ήμουν πενθήμερη στα Γιάννενα.<33 Αλλά το ξενοδοχείο μας βρισκόταν κοντά σ'ένα δάσος και μία λίμνη τρομακτική.Στο δάσος υπήρχε ένα λιοντάρι τεράστιο και φοβόμουν να πάω.Μετά μπήκα στο αυτοκίνητο της γιαγιάς μου και εκείνη ξεκίνησε να οδηγάει.
Σημείωση:η γιαγιά μου δεν ξέρει να οδηγάει.
Τελικά κολλήσαμε σ'ένα μικρό γκρεμό και πίσω μας παραμόνευε το λιοντάρι.Εγώ βρήκα ιδέα,και πήρα μια μπριζόλα στα χέρια μου,στην οποία χάραξα με ένα μαχαίρι την λέξη"ΒΟΗΘΕΙΑ".Ήθελα να την στείλω σε μια φίλη μου αλλά τελικά δεν τα κατάφερα.:P



Μετά ξύπνησα.
Οκ,Παράξενα όλα έτσι? :P

Δεν ξέρω τι έχω πάθει και τώρα τελευταία βλέπω συνέχεια πιστόλια,κακκούς να με κυνηγάνε,ανθρώπους να πεθαίνουν κλ.O_O

Αυτααααααα.

Καλό μήνα σ'όλους.:)

Τα συμπεράσματα δικά σας.:P


ΥΓ:Περιέργο που φοβόμουν το λιοντάρι αν σκεφτεί κανείς ότι είμαι Γκριφιντορ και η αγαπημένη μου παιδική ταινία είναι ο Lion King.:P

Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω-Ο δολοφόνος

Γειαααααααααααααα σας!

Ακούει κανείς?
ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ?:P

Δεν βαριέσαι,και να μην ακούει εγώ ήρθα να γράψω όνειρο κουλό που είδα!
Και ναι,είναι γεγονός πως εδώ και μήνες βλέπω σπάνια όνειρα κουλά και δεν τα θυμάμαι κιόλας.Όχι όπως παλιά που έβλεπα σε καθημερινή βάση.:P
Αλλά στις διακοπές ΞΑΝΑ ΒΡΗΚΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ!ΥΕΑΗΗΗ.B)
Ναι,ναι,έβλεπα κάθε μέρα,3 τουλάχιστον,κουλά και τα θυμόμουν κιόλας.Το κλίμα,η ξεκούραση,τ'ότι κοιμόμουν πολλές ώρες,δεν ξέρω τι αλλά ξανά είδα μεγάλα όνειρα.:P
Και τώρα θα σας γράψω ένα το οποίο μου έμεινε.:P

Θυμάμαι μια κατεστραμμένη καλυβούλα.Μέσα τα πάντα είναι διαλυμένα.Μια κοπέλα μιλάει σε μία μικρή νεράιδα και της λέει πως πρέπει να γυρίσουν τον χρόνο πίσω.Ξαφνικά βλέπω μέσα από τα μάτια της κοπέλας.Πέρνω ένα ρολόι στα χέρια μου και βλέπω την ώρα-16:00.
"Πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο στις τέσσερις παρατέταρτο"λέω στην νεράιδα.
Και τότε ο χρόνος γυρνάει.
Και βρίσκομαι σε μία μεγάλη πλατεία με πολύ κόσμο.:P
Το θέμα ήταν ότι γύρισα τον χρόνο πίσω γιατί έπρεπε να πάρω αυτό το ιπτάμενο πράγμα:



Δεν ήταν δύσκολα να το πάρω.^_^
Το είχε ένας άντρας και αμέριμνός όπως ήταν πήγα και του το άρπαξα.Ανέβηκα γρήγορα πάνω του,αλλά δεν ήξερα πως ανέβαινε στον αέρα.xD Και ζήτησα από αυτό τον άντρα να μου δείξει,και μου έδειξε.O_O
Έτσι ανέβηκα πάνω του και κουνώντας το πόδι μου δεξιά και αριστερά κατάφερα να το κουμαντάρω.:P Όμως με πήρε είδη η αστυνομία και έτσι πέταξα με αυτό το πράγμα στο υψηλότερο σημείο της πλατείας,σε μία μεγάλη εξέδρα.xD
Εκεί υποτίθεται ότι έπρεπε να μείνω τουλάχιστον ένα τέταρτο για να πάει η ώρα πάλι 16:00.(?? :P)
Εκεί στην εξέδρα βρέθηκα και ο Τζεικομπ από το Λυκόφως.O_O
Και από την χαρά μου που τον είδα έτρεξα και τον φίλησα.O_O
Και ξαφνικά τσουπ και ο Εντουαρτ που λέει"Τώρα εσείς υποτίθεται ότι είστε φίλοι?"
"Μα ναι!Φίλοι είμαστε!"απάνταγα εγώ πεισματικά.:P"Πες!"ειπα στην αδερφή μου.
"Ναι φίλοι είναι!"είπε η αδερφή μου.
"Ορίστε!Και η αδερφή μου με ξέρει καλύτερα από τον καθένα!Ξέρει ότι λέω αλήθεια!"

Και κάπως έτσι παράξενα τελείωσε αυτή η σκηνή.:P

Μετά το σκηνικό αλλάζει και σας προειδοποιώ γιατί μετά το όνειρο έγινε πιο άσχημο.:/ :P

Βρίσκομαι μέσα στο μεγάλο υπνοδώματιο στην Κόρινθο.
Μπροστά μου στέκεται ένας μαυροντυμένος τύπος που κρατάει μπιστόλι και θέλει να με σκοτώσει.Απο πίσω του κάποιος(πιθανότατα φίλος μου) που κραταει σφιχτά τον μαυροντυμένο προσπαθώντας να με προστατέψει.
Τα πάντα εξελλίσονται φοβερά γρήγορα.
Κρατάω στα χέρια μου και εγώ ένα όπλο.
Ο μαυροντυμένος ειναι έτοιμος να ρίξει σ'εμένα και στο φίλο μου.Πρέπει να κάνω κάτι.Πάει να πατήσει την σκανδάλη,αλλά δεν προλαβαίνει.



Την πατάω πρώτη εγώ.Και δυο φορές μάλιστα.Και ο μαυροντυμένος τύπος γεμίζει αίματα και πέφτει κάτω.
Και τότε συνειδητοποιώ τι έκανα.
"Τον σκότωσα..."ψυθηρίζω."Τι έκανα?"
Το όπλο πέφτει από τα χέρια μου και τρέχω έξω από το δωμάτιο.
Τρέχω και ψάχνω να βρω(και εδώ είναι το πρώτο κουλό σημείο του ονείρου :P) τον Μόζερ με τον οποίο υποτίθεται ότι τα είχα.
Ποιος είναι ο Μόζερ?Μα βέβαια το αφεντικό του Ρεξ.:P
Αυτός εδώ:


Αρχίζω λοιπόν και τον ψάχνω σ'όλο το σπίτι φωνάζοντας"Μοζερ!Μοζερ!"αλλά πουθενά ο Μόζερ.
Τελικά επίστρέφω στο δωμάτιο όπου βλέπω τον φίλο μου να κλαίει πάνω απο την έγκυος γυναίκα του την οποία εγώ υποτίθεται σκότωσα.(O_O ?)
"Τι θα κάνουμε?"το ρωτάω ενώ είχα βουρκώσει τα μάτια μου.
"Η γυναίκα μου θα πεθάνει...Αλλά τουλάχιστον εύχομαι να σωθεί το μωρό"
Και τοτε συνειδητοποιώ πως η γυναίκα ήταν η αδερφή μου.O_O
Αλλά μετά από αυτό η γυναίκα μετατρέπεται στον παππού μου,και εγώ αρχίζω και κλαίω.
Και κλαίω.Κλαίω πάρα πολύ.
"Τι έκανα?Σκότωσα τον παππού μου"έλεγα."Σκότωσα τον παππού μου".Έβαζα τα χέρια μου μπροστά στο πρόσωπό μου και έκλαιγα.Και ξανα έκλαιγα.Και πόναγα...Πόναγα παντού.Δεν άντεχα.


Και εκεί ξύπνησα.:P
Πάλι καλά δηλαδή γιατί η αίσθηση του ονείρου στο τέλος ήταν απαίσια.:P :/

Ξέχασα να αναφέρω μια μικρή σκηνή κατα την οποία προσπαθούσα με δυο φίλες μου,μέσα στο βράδυ,σ'ενα στρατόπεδο να καταστρώσουμε ένα σχέδιο.Και ο μόνος τρόπος ήταν να τυλίξουμε κάποιον με καλώδια και να τα βάλουμε στην μπρήζα.Τελικά το κάναμε και τυλήξαμε την αδερφή μου.Όμως έπαθε ηλεκτροπληξία και μετά την ηλεκτροπληξία έπαθε αμνησία.O_O Και ρώταγε που ήτανε.Το σημείο αυτό του ονείρου μου φάνηκε πολύ αστείο και όταν ξύπνησα γέλαγα.:P Πραγματικά δεν ξέρω γιατί.:P

Συμπέρασμα που έβγαλα στις διακοπές:Αρχίζω να πιστεύω πως τα όνειρα μου πότε είναι κουλά,πότε εκφράζουν επιθυμίες μου,και πότε φόβους μου.Και έτσι τα κατέταξα σε τρεις κατηγορίες.Στα κουλά,επιθυμητά,τρομακτικά.:P Στα τρομακτικά έχω δυο υπο κατηγορίες.Η πρώτη είναι τα τρομακτικά-φόβοι μου.Δηλαδή που ότι φοβάμαι στην καθημερινότητα μου συμβαίνει στο όνειρο.Η δεύτερη είναι τα τρομακτικά-περίεργα.Δηλαδή αυτά που όταν τα βλέπω έχω μια περίεργη αίσθηση στο όνειρό μου.Μια αίσθηση ούτε όμορφη αλλά και ούτε άσχημη.Και σ'αυτή την υποκατηγορία κατέταξα 4-5 όνειρα μου που έχουν ερμηνευτεί από άλλους ως πραγματοποιήσιμα-αληθινά.:P
Εμπνεύσεις που είχα πάλι στα διακοπές.Και δεν έκατσα και στον ήλιο.




Αυτά από εμένα.
Και αυτό το όνειρο ανήκει στα κουλά και στα τρομακτικά-φόβοι ταυτόχρονα.:P
^_^

Άμα μπορέσετε και ερμηνεύσετε τίποτα πείτε το μου.:P

Φιλάαααααααακια σ'όλους,και ίσως επιστρέψω πολύ γρήγορα γιατί μου έχει μείνει και άλλο ένα όνειρο.B)

Αναπάντεχα περιστατικά.:P O_O

Καλημεεεεεεεεεέρα!!

Σήμερα είδα ΠΟΛΥ κουλό όνειρο.
Γι'αυτό πέρασα από εδώ να το γράψω.:P

Λοιπόν,αρχικά πήγα στο φροντιστήριο.Είχα αρχαία γι'αυτό χαιρόμουνα και έλεγα συνέχεια"WIIII,θα ξανακάνω μάθημα!Θα ξανακάνω αρχαίαααα!"



Μπήκα στην τάξη και είδα την κυρία των αρχαίων μας,να φοράει μια ολόιδια στολή Χάρι Πότερ.Φόραγε και καπέλο.:P
Πήγα και κάθισα στο τρίτο θρανίο,αντί για το δεύτερο που καθόμουν πάντα.
Όμως παρατήρησα ότι η κίτρινη αίθουσα ήταν τεράστια.Πιο δεξιά υπήρχε μια σκηνή και μερικά παιδιά από το παλιό μου σχολείο.:P Τότε ακούστηκε μουσική και τα παιδιά άρχισαν χορεύοντας να τραγουδάνε.

Εγώ ζήτησα από την κυρία να πάω να πιο λίγο νερό και βγήκα απο την τάξη.Είδα την αδερφή μου και την χαιρέτησα,και ύστερα με χαιρέτησε κάποιος άλλος ο οποιός δεν κατάλαβα στην αρχή ποιος ήταν.
Τελικά ήταν η κυρία της Έκθεσης,και δεν την αναγνώρισα γιατί είχε κόψει τα μαλλιά της καρέ,και τα είχε βάψει μαύρα.(O_O)
"ΑΑΑ,γειά σας!"είπα."Μα γιατί κάνατε έτσι τα μαλλιά σας?Είναι χάλια.:P Σας το είχα ξαναπεί όταν είχα δει και το άλλο όνειρο ότι δεν σας πάει το μαύρο και είχατε πει ότι δεν θα τα βάφατε ποτέ έτσι.Μα γιατί τα βάψατε?"την ρώτησα.:P
"Εε,τι να κάνω.Δεν γινόταν αλλιώς."Μου είπε λυπημένα.

(Σημείωση:Σε ένα άλλο μου όνειρο είχα ξαναδεί την κυρία μου με βαμμένα μαύρα μαλλιά.Και την είχα ρωτήσει πάλι γιατί τα έβαψε και μου είχε πει το ίδιο πράγμα.Ότι δεν γινόταν αλλιώς.Και όταν της το είχα πει στην πραγματικότητα είπε ότι δεν θα τα βάψει ποτέ μαύρα.:P οκ,αρχίζω και τρομάζω.:P)



Μετά από αυτό ξαναμπήκα στην αίθουσα.Αλλά καθώς έμπαινα είδα απέξω την κυρία να φοράει ένα ωραίο μακρύ νυφικό.O_O
"Wtf?Πότε πρόλαβε να αλλάξει"σκέφτομαι."Θα παντρευτεί?"
Και ξαναβγαίνω από την αίθουσα.
Όταν όμως η κυρία ξανά ήρθε κοντά μου το νυφικό είχε μετατραπεί σε μίνι φόρεμα άσπρο που άφηνε ακάλυπτη την κοιλιά.:P Η κυρία κοιταζόταν σ'ένα καθρέφτη και η διευθύντρια από δίπλα της έλεγε ότι της πάει.
"Ναιιι,ωραία σας πάει"συμφώνησα και εγώ προσπαθώντας ακόμα να καταλάβω γιατί φόραγε νυφικό.



Μετά το σκηνικό αλλάζει και βρίσκομαι μέσα σ'ένα τρένο μαζί με την φίλη μου την Α.Μ.
Κοιτάω έξω από το παράθυρο και βλέπω βουνά και λίμνες.
"Κοίτα!"μου λέει η Α.Μ"Υπάρχει νερό!Άλλες φορές το έδαφος ήταν ξερό."
"Ναι όντως,άλλες φορές δεν υπήρχαν λίμνες"της είπα εγώ.

Ύστερα φτάσαμε σε μια κρεπερί.
Εγώ,η αδερφή μου και η φίλη μου η Ε. μπήκαμε μέσα.
"Θα πάρω μια κρέπα με γέμιση φράουλα,ή μια με γέμιση σοκολάτα και φράουλες μέσα."είπα εγώ.
Μετά βέβαια είδα ένα σερβιτόρο να κουβαλάει μια σακούλα κορόμηλα και υπέθεσα ότι μάλλον δεν έχουν φράουλες.:P
Εμείς και η φίλη μας ψάχναμε τραπέζι κοντά στο παράθυρο.Αλλά σ'όλα τα τραπέζια κοντά στο παράθυρο καθόταν και από μία κινέζα.O_O Μόνες τους όλες.



Έτσι κάτσαμε σ'ένα πιο μέσα τραπέζι.Εκεί που καθόμασταν ήρθε ξαφνικά ένα ψωνισμένος παραγωγός και λέει στην φίλη μου"Θέλω να γίνεις το μοντέλο μου!Θα σε κάνω διάσημη σ'όλη την Ευρώπη!"
Η φίλη μου τον κοίταζε άναυδη."Πόσα κιλά είσαι?"την ρωτάει.
"83.:P"(WTF?)απαντάει η φίλη μου.
"ΤΕΛΕΙΑ!Ακριβώς αυτό που θέλω!Και έχεις και σταθερά κιλά όλο τον χρόνο οπότε τέλεια!"
"Μα γιατί δεν παίρνετε και εμένα?"αναρωτήθηκα."Εγώ είμαι 87 κιλά.Δεν έχουμε μεγάλη διαφορά.:P"
"Όχι,όχι εσύ δεν κάνεις"μου είπε και εγώ το κοίταξα απογοητευμένη.


Μετά ξύπνησα.
1 αντίδραση:Ευτυχώς που ήταν όνειρο,και η κυρία δεν έχει βάψει στα αλήθεια μαύρα τα μαλλιά της.
2 αντίδραση:Τι στο καλό σημαίνει το νυφικό?
3 αντίδραση:Οκ,48 κιλά είμαι ακόμα.Όχι 87.O_O
4 αντίδραση:Είπια νερό να συνέλθω.:P
5 αντίδραση:Έχω αρχίζει να τρομάζω με τα όνειρά μου.:P xD

Όποιος μπορεί να το ερμηνεύσει θα είναι φοβερός.χαχαχχα xD

Φιλάκια πολλά σ'όλους και να μην ξεχνάτε να ονειρεύεστε.:*

Το ουρλιαχτό.

Γεια σααας.:D

Ειδα ένα όνειρο σημερα που μου εκανε εντυπωση και ηθελα να το γραψω εδω.:P

Γενικα εβλεπα ονειρα,αλλα παντα ειχαν σχεση με μαθηματα κλ οποτε δεν ηθελα να τα γραψω.:P

Λοιπον αρχικα ειδα οτι ημουν σε μια ανηφορα καιτην ανεβαιναμε με δυο φιλες μου.
Ηταν τεραστια.
Περπαταγαμε,και περπαταγαμε,και περπαταγαμε.:P

Ωσπου καποια στιγμη φτασαμε σ'ενα καφενειο.


Βασικα δεν ηταν ακριβως καφενειο.Ηταν και εστιατορια μαζι.
Μπηκαμε μεσα και ζητησαμε μια τραπουλα.Ετσι αρχιζαμε και παιζαμε χαρτια.Ηθελα να κερδισω αλλα συνεχεια εχανα.-.-

Στο απεναντι τραπεζι ειδα μια αλλη μου φιλη να παιζει χαρτια και να μιλαει με δυο μαυροντυμενους τυπους.:P
Εγω παραξενευτικα που δεν μας ειχε δει,και αναρωτηθηκα τι γυρευει με αυτους τους τυπους.
Μετα απο λιγη ωρα η φιλη μου σηκωθηκε απο το τραπεζι και ηρθες προς το μερος μας.
"Ειναι πουθενα εκει το παλτο μου?"με ρωτησε.
"Ναι,εδω ειναι.:P"της ειπα και εξαψα ολα τα παλτα στην κρεμαστρα μεχρι που βρηκα το δικο της,ροζ και μαλακο παλτο.Της το εδωσα λεγοντας"Τι κανεις εσυ?"
"Καλα.;)"απαντησε και εφυγε με τους δυο τυπους.
Εγω εμεινα να κοιταω το κενο καθως παρολο που μου ειχε χαμογελασει στεναχωρεθηκα που δεν ρωτησε τι κανω εγω.:P
"Μα εχει να με δει τοσο καιρο και δεν με ρωτησε τι κανω.Δεν με αγκαλιασε καν."σκεφτομουν παραπονιαρικα.:P

Ξαφνικα σ'αυτο το σημειο η αυρα του ονειρου αλλαζει.Ενιωθα απο εδω και περα οταν το εβλεπα τρομαγμενη.




Υστερα την παρακολουθουσα που βγηκε εξω.Ο καιρος ηταν βροχερος.Ξαφνικα η φιλη μου μετατραπηκε στην Σμαραγδα Καρυδη.O_O Και αρχισε να περπαταει με γοργο ρυθμο.Απο πισω της,την ακολουθουσε μια γρια.Μια πολυ ασχημη γρια με ρυτιδιασμενα χερια και πρόσωπο.Φοραγε κουρελια και περπαταγε τοσο παραξενα πισως της.Η Σμαραγδα Καρυδη ξαναμετατραπηκε στην φιλη μου,που συνεχησει να περπαταει αμεριμνη.Η ασχημη γρια,απλωσε το χερι της να την αγγιξει αλλα δεν τα καταφερε.Υστερα η φιλη μου μπηκε μεσα σ'ενα δωματιο που εμφανιστηκε ξαφνικα στην μεση του δρομου και την εχασα απο τα ματια μου.




Αλλα για καποιο λογο ειδα μεσα απο τα ματια της φιλης μου.Το δωματιο ητα μικρο,ομως υπηρχαν παντου χρυσα πραγματα και ενα μεγαλο χοντρο χαλι.
Ξαφνικα ακουστηκε μια γυναικια αγρια φωνη"Δεν θα σε ακουσει κανεις.Μονο αν ουρλιαξεις τοσο δυνατα οσο μπορει μια αληθινη μητερα."ειπε.
Και ξαφνικα ακουσα ενα σπαραχτικο ουρλιαχτο της φιλης μου.




Εκει ξυπνησα.:/
Πραγματικα με ανησυχησε πολυ αυτο το ονειρο,και με αυτη την φιλη μου εχω να επικοινωνησω δυο εβδομαδες.Θα προσπαθήσω να βρω το τηλ. για να την πάρω αλλιως θα σκασω.:P

Αυτα.Αν κανεις μου ερμηνευσει το ονειρο θα του ειμαι υποχρεη.:P

ββ:)



ΕΝΤΙΤ:Το όνειρο τελικά βγήκε πάνω κάτω πραγματικό.Πέθαναν δυο συγγενείς της φίλης μου.Νομίζω πως τώρα μπορώ να ερμηνεύσω το όνειρο.

Τα περίφημα σοκολατίνια επιστρέφουν.

ΓΕΙΑ ΣΑΣ! :D

Όχι δεν γκρεμίστηκε κανένας φούρνος -λίγα μπουμπουνητά χθές με την βροχούλα δεν την λές, βροχή δεν την λές, το τέλος του κόσμου ίσως, τέλος πάντων- αλλά είδα όνειρο, που να το θυμάμαι φυσικά. Και όχι μόνο ένα, αλλά αρκετά σε ένα βράδυ από τα οποία δυστυχώς ή ευτυχώς θυμάμαι μόνο τα δύο. Είναι που με έχει επηρεάσει και το πρόγραμμα των εξετάσεων, μέρα παρά μέρα ξύπνημα στις 8, άντε τις υπόλοιπες μέρες να βρείς τον ρυθμό σου και να κοιμηθείς μέχρι αργά σαν φυσιολογικός άνθρωπος! Έτσι, μια τέτοια "φυσιολογική" νύχτα που κράτησε από τις 1μιση το βράδυ μέχρι τις 12μιση το πρωί -που μετά από μισή ώρα με βάλανε να φάω μεσημεριανό με την τσίμπλα στο μάτι- αλλά αυτό είναι άλλο πονεμένο θέμα, I was dreaming.

Οκ, αρκετά μεγάλος πρόλογος (έπρεπε να πώ κάπου το δράμα που περνάω).

Ήτανε βράδυ, σίγουρα μετά τις 1 (τυχαίο; δεν νομίζω) και είχα βγεί από το σπίτι και έκανα βόλτες για να πάω κάπου. Το που θα το ανακαλύψετε στο τέλος, και εγώ εξεπλάγη. Και εκεί που περπατούσα πάνω από μία ώρα σίγουρα, κατάλαβα ότι είχε εφιαλτική ησυχία παντού. Έτσι, το ιδιοφυές μυαλό μου διαπίστωσε ότι -guess what- με παρακολουθεί κάποιος. Ω ναι, πρωτοτυπία. Λίγο αργότερα, βαδίζοντας λές και είμαι στο μικρό σπίτι στο λιβάδι, πηγαίνω να περάσω μέσα από μια υπόγεια διάβαση. Ναιιι αυτές τις "ασφαλείς" υπόγειες διαβάσεις, που είναι απίθανο να πάθεις τίποτα! Και αυτή ήταν μία κοντά στην περιοχή μου, το πώς βρέθηκα εκεί μετά από δύο ώρες περπάτημα ενώ είναι ένα τέταρτο από το σπίτι μου, πράγμα αξιοπερίεργο. Και εκεί που έβγαινα από την διάβαση, ήμουν σίγουρη ότι ήταν αυτός που με παρακολουθούσε ένα εκατοστό από πίσω μου, οπότε ΓΚΑΠ! Του δίνω μία σούπερ ντούπερ στρυφογυριστή κλωτσιά -αλα assassin's creed μόνο χωρίς το σπαθί, την στολή και μπλα μπλα μπλα- εκεί που ξέρετε. Είμαι καραΓΑΜΑΤΗ το ξέρω. Και μετά από λίγα λεπτά ανακαλύπτω ότι ο προορισμός μου ήταν το γνωστό ψιλικατζίδικο που ψωνίζω -χαχα ΚΑΙ αυτό πέντε λεπτά από το σπίτι μου, μέσω λαμίας φαίνεται πήγα- για να πάρω τι μέσα στην αποπνυκτική κατάμαυρη και ξάστερη νύχτα; (μα τι ποιήτρια που είμαι!)

ΤΑΝΤΆΑΑΑΑ

Εδώ ήθελα να βάλω φωτογραφιούλα, κλαπθ κλαπθ αλλά ολόκληρο GOOGLE τίποτα. YOUTUBE ούτε -ξεχνιέται η διαφήμιση με τα σοκολατάκια που βρίσκονται παντού πχ. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΜΟΥ/ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΜΟΥ/Η ΜΠΛΟΥΖΑ ΜΟΥ/ ΤΟ ΣΤΡΙΝΓΚ ΜΟΥ/ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ ΜΟΥ/ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ; ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΝΟΥΑΖΕΤΑΣ ΦΥΣΙΚΑ! Ναι, τέτοια σοκολατάκια αναζητούσα η άμοιρη βραδιάτικα σνιφ. Το άθλιο υποσεινήδητο φταίει, γιατί και έξω από τον κόσμο των ονείρων -γκουχου γκουχου- έχω άχτι να πάρω απεγνωσμένα από το σουπερμάρκετ (γιατι εγώ με το ιδιοφυές μυαλό μου δεν είχα συνειδητοποιήσει στο όνειρό μου ότι στα ψιλικατζιδικα δεν υπάρχουν) ένα σακούλι με πράσινα σοκολατάκια noisettes ΙΟΝ! Και φυσικά να το τελειώσω μέσα σε μία μέρα αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Το δεύτερο όνειρο, με πηγαίνει κάπου στην Κόρινθο (το καλοκαίρι φταίει που έρχεται?!) στην γνωστή παραλία να είμαι με τις ξαδέρφες μου μόνες μας πάνω στην άμμο να περιμένουμε να παραγγείλουμε MACDONALD'S, το οποίο είναι χτισμένο πάνω στην άμμο παρακαλώ, χαχα. Δεν ξέρω αν παραγγείλαμε ή όχι, γιατί μια καθημερινή τσιριχτή φωνή από το real world με έφερε χιλιόμετρα μακριά από τον προορισμό μου να φάω ένα BIG MAC.

ΥΓ: ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ να πάω σήμερα να πάρω σοκολατάκια.

ΥΓ2: Ξέχασα να πώ ότι στο πρώτο όνειρο, ονειρευόμουν ότι έγραφα στο blog μου για την εμπειρία μου σε λογοτεχνικό στάιλ όπως πάντα γιατί ώς γνωστών είναι να μην μου δώσεις έμπνευση. [ψωνιο mood=off]

ΥΓ3: Σήμερα είδα ότι ξέσπασα σε μια καθηγήτρια μπαλέτου (εντάξει, όχι καμία τυχαία I confess) και τη σκότωσα. Αποθυμένα είναι αυτά αχ.

ΥΓ4: Και επειδή τα noisettes δεν είναι μόνο σοκολατάκια, πάρτε και μια μουσική υπόκρουση γιατί ξέρω ότι εσείς φίλτατοι δεν θα Never forget me μέχρι να δω ξανά όνειρο και να το γράψω εδώ!

That's all Folks!

ΣΜΟΥΤΣ, à bientôt.

Edit: Επειδή το ιδιοφυές μυαλό μου για τρίτη φορά μέσα στο κείμενο σήμερα δεν με εγκατέλλειψε ποτέ, είχα ένα κόλλημα ότι τα σοκολατάκια NOISETTA (όπως κανονικά μου ήρθε φλασιά ότι λέγονται) λέγονται NOISETTES. Η γαλλική φαντασία μου φταίει, μην δω δύο tt μαζί, αμέσως να του κολλήσω -es. Προκαταβολική συγγνώμη στην google και στο youtube για το κραξιμο, και για να μην παραπονιέστε άλλο ορίστε και φωτογραφικό υλικό και υπερσύγχρονο βιντεάκι (κρίμα και μ'άρεσε όπως το είχα συνδέσει με το συγκρότημα θνιφ, ένα παραλληλισμό είπα να κάνω και εγώ, ξαναθνιφ).

VOILA:


(5μιση ευρώ έχουν τα σκασμένα. -.-)

Ενα μάθημα και μια εκδρομή.:P

Καλησπερααααα!!

Σας ελειψαν τα κουλα μου ονειρα?:P
Ωωω,δεν φταιω που δεν βλεπω το τελευταιο καιρο.:/
Ισως να φταει το αγχος...ισως επειδη ξυπναω αποτομα...

Αλλα οπως και να εχει σημερα που επιτελους καταφερα να κοιμηθω ενα ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΟΟΟ(:D) 9ωρο ειδα ονειρο.Οχι και ιδαιτερα σπουδαιο αλλα απο το τιποτα.:P

Αρχικα ημουν στο σχολειο σε μια ταξη μαζι με την αδερφη μου και διαβαζαμε Βιολογια Γ.Π. Ξαφνικα μπηκε μεσα η κυρια Μ. της Βιολογιας και ειπε "θα γραψουμε τεστ!"
"ΤΙΙΙΙ?"Λεω εγω εκπληκτη."Αποκλειεται!Δεν τα εχω μαθει καλα!Δεν θυμαμαι τιποτα!Θα γραψω χαλια!"
"Ναι κυρια ουτε εγω εχω διαβασει καλα."ειπε η αδελφη μου.
"Οχι,οχι θα γραψετε.Παω να φερω το τεστ"απανταει η κυρια.
"ΤΙΙ?"λεω πανικοβλητη και ξεφυλιζω τις σελιδες προσπαθωντας να συγκρατησω οποιαδηποτε πληροφορια απο το βιβλιο.
Η κυρια ξανα ερχεται και μας δινει τα τεστ."Γραψτε οτι θυμαστε." λεω με αυστηρο υφος.
Εγω κοιταω την αδελφη μου,που οπως και εγω ετσι και εκεινη ηταν ετοιμη να βαλει τα κλαματα.
Εδω τελειωνει αυτη η σκηνη.:P Να πω οτι η συγκεκριμενη κυρια στην πραγματικοτητα ειναι παρα πολυ καλη και γλυκια.Δεν ξερω πως στο ονειρο μου εγινε τοσο κακια.:P

Υστερα ειμαι σε μια αλλη ταξη του σχολειο.Ειναι μεσημερι Τριτης.Απο το απεναντι τμημα ακουω παιδια να γελανε και υποθετω πως κανουν Λογοτεχνια.
"Μα εμεις δεν εχουμε Λογοτεχνια αυτη την ωρα?"αναρωτιεμαι."Και τωρα τι θα κανουμε? Ιστορια O_O? "
Μετα απο αυτο μπαινει μεσα μια σγουρομαλλα κυρια,αφηνει κατι θεματα σ'ενα θρανιο και χαμογελαει.
"Θα κανουμε μαζι σας Ιστορια?"ρωταω εγω.
"Οχι,θα δειτε τι θα κανετε."λεει και χαμογελαει φευγοντας.
Ξαφνικα ακουγεται μια μουσικη,και πισω στον τοιχο ανοιγει μια πορτα απο την οποια βγαινει η κυρια Ν. των Λατινικων με ενα ψευτοαυστηρο βλεμμα.
Δεν ξερω γιατι αλλα η συγκεκριμενη σκηνη ειχε πολυ πλακα και καθε φορα που την θυμαμαι γελαω.:P
"Θα κανουμε Λατινικα?:P"ρωταω.
"Οχι θα κανουμε Εκθεση για να συμπληρωσουμε το μαθημα που ειχατε χασει.Αλλα επειδη η κυρια Μ. δεν μπορουσε ηρθα εγω."μου απαντησε.





Υστερα το σκηνικο ξαναλλαζει ολοκληρωτικα αυτη την φορα.
Βρισκομαι σ'ενα τζετ στην θαλασσα.Μπροστα μου χαζογελανε ενα αγορι και μια κοπελα που υποτιθεται οτι ηταν φιλοι μου.Εγω κρατουσα μια φωτογραφικη και προσπαθουσα να μας βγαλω φωτογραφιες.
Υστερα πηγα σ'ενα λουνα παρκ και ανεβηκα πανω σε μια καμπια.Πηγαινε τοοοοοσο γρηγορα και υπεροχα!Θυμαμαι οτι ουρλιαζα αλλα το απολαμβανα!
Μετα απο αυτο συνειδητοποιησα οτι ειμαι πενθημερη με τους συμμαθητες μου στην Σμυρνη,και μετα θα επισκεπτομασταν την Κωνσταντινουπολη.:P
Στην συνεχεια πηγα σ'εναν παιδοτοπο.Παρατηρησα οτι ο παιδοτοπος ειχε μεσα μονο πρασινες μπαλες,και γυρω του απεξω υπηρχαν παρα πολλες μπλε.:P

Μετα ξυπνησα.:P

οκ,τις πρωτες δυο σκηνες ξερω πως να τις εξηγησω.Φταει το αγχος των μαθηματων.
Η τελευταια δεν μπορω να καταλαβω που κολλαει.:P
Και ειδικα ο παιδοτοπος.O_O

Λοιπον,αυτα απο εμενα!:)
Οπως καθε φορα μπορειτε να βγαλετε τα δικα σας συμπερασματα.:P

Η ταινία.

Καλημέρα, καλό μεσημέρι, καλό απόγευμα, καλό ό,τι θέλετε για να μη χαλάσω χατίρι σε κανέναν, αν και είναι 9:30 μ.μ. :Ρ


Αυτό το όνειρο ξεκίνησε πάρα πολύ όμορφα.

Υποτίθεται πως είχα πάει μια βόλτα με τη γιαγιά μου ( no comments, έχω ήδη πει πως είναι η καλύτερη παρέα :Ρ) στο Σύνταγμα, όμως -guess what!- δεν ήταν το Σύνταγμα. Εννοώ πως το τοπίο δεν ήταν το ίδιο. Ήταν μια τεράστια πλατεία, με μάρμαρο στο έδαφος, πολλά δέντρα και ακόμα περισσότερα φώτα. Ουσιαστικά όμως ήταν σαν ένα τεράστιο μπαλκόνι, σε νεοκλασικό στυλ, με πανέμορφη θέα.
Καθώς εξηγούσα στη γιαγιά μου τι είναι το κάθε αντικείμενο / μέρος / κτλ που βλέπαμε (τα 'ξερα όλα τρομάρα μου :Ρ), αποφασίσαμε να πάμε στο ξενοδοχείο που μέναμε, το οποίο ήταν 10-20 μέτρα από εκεί που ήμασταν.
Φτάσαμε λοιπόν στο τεράστιο ξενοδοχείο με τις γυάλινες πόρτες και περπατήσαμε στο μπαλκόνι, που είχε το ίδιο στυλ και την ίδια θέα με το προηγούμενο σκηνικό. Μερικοί άνθρωποι ήταν καθισμένοι στα στρογγυλά τραπέζια, με το λευκό τραπεζομάντιλο κι έπαιρναν το δείπνο τους. Έτσι καθίσαμε κι εμείς να φάμε. Πριν προλάβουμε να κάτσουμε, όμως, καλά-καλά ένας κύριος, ψηλός με μπλε μάτια και ξανθό μαλλί ( ιχ... ),  που καθόταν στο διπλανό τραπέζι, γύρισε προς το μέρος μου και μου είπε να πάρω να δω μια ταινία. Ισχυριζόταν πως ήταν ηθοποιός κι εκείνη η ταινία ήταν η καλύτερα που είχε γυρίσει ποτέ.
Αφού τελειώσαμε το δείπνο μας, πήγαμε και πήραμε την ταινία. Η γιαγιά μου έπεσε για ύπνο, διότι ήταν κουρασμένη κι εγώ, επειδή δε νύσταζα, αποφάσισα να τη δω.


Fleur, εδώ σταματάς να διαβάζεις. :Ρ Σοβαρά. ^__^

Στην ταινία πρωταγωνιστούσε εκείνος ο κύριος με μια γυναίκα αρκετά όμορφη. Ψηλή, με καστανά μάτια και μακριά, καστανά μαλλιά, που όμως είχε μια αρκετά θλιμμένη έκφραση.
Ήταν μέσα σε μια σπηλιά με μια λίμνη στο κέντρο και συζητούσαν για τη ζωή τους. Έλεγαν πως η σχέση τους δεν μπορούσε να συνεχιστεί, επειδή εκείνη ήταν παντρεμένη. Ωστόσο, κανείς από τους δύο δεν ήθελε να σταματήσουν να βλέπονται. Ενώ ήταν αγκαλιασμένοι και σαλιάριζαν ( -.- ), ένα μεγάλο τέρας (σαν Βασιλίσκος του νερού -μη δω ερώτηση : Τι/Ποιος είναι ο Βασιλίσκος. Harry Potter δεν έχετε δει; :Ρ ) πετάχτηκε από τη λίμνη και τους σκότωσε... Άνοιξε το στόμα του κι έφαγε τις πλάτες τους. Και φυσικά μπορούσα να δω τα πάντα από μέσα. Σκισμένη σάρκα, αίμα, κόκαλα και ανθρώπινα όργανα...  Τhe End. (Της ταινίας.)

Ενώ έβαζα την ταινία στο κουτί της, θυμήθηκα πως κάπου είχα ξαναδεί το όνομα εκείνου του κύριου... Είχαν ανακοινώσει πριν μερικές εβδομάδες στις ειδήσεις πως το σώμα του βρέθηκε μετά από έρευνες, κατακρεουργημένο μαζί με μιας άλλης γυναίκας, σε μια σπηλιά ενός νησιού.

Εκεί ξύπνησα. :Ρ
Ερμηνεία κανείς; ^__^

Με τον Βόλντι στο κατόπι.:P

Γεια σας!:D
Τι μου κανετε?:)

Λοιπον,θα σας πω οτι θυμαμαι απο το ονειρο της Τεταρτης.:P

Αρχικα ημουν σε μια μεγαλη αιθουσα.Εκει υπηρχαν παρα πολλα παιδια.
Υποτιθεται οτι θα ερχοταν ο Βολντερμοντ.
Τα περισσοτερα παιδια που βρισκονταν μεσα σ'αυτη την αιθουσα ηταν συμμαθητες μου και ηταν με το μερος τους Βολντι. O.o

Εγω μαζι με αλλα τρια παιδια θα κρυβομασταν οταν ερχοταν αφου δεν ειμασταν με το μερος τους.

Οταν ο Βολντι ηρθε τα παιδια ειχαν φτιαξει ενα μεγαλο γευμα για χαρη του.Εγω τελευταια στιγμη αποφασισα να παω στο τραπεζι και να κανω δηθεν πως ειμαι με το μερος του.
Ομως ενας συμμαθητης μου ο Κ. καθοταν μεσα στην μεση της αιθουσα και ηθελε να πολεμησει τον Βολντι.
"Θα σκωτωθεις ελα εδω!"του φωναζαμε αλλα τιποτα.:P

Υστερα ο Βολντι εφαγε λιγο κοτοπουλο και μετα ειπε με απειλιτικο βλεμμα"Θα γυρισω για τους υπολοιπους"

Οταν εφυγε λεω στον Κ."Οριστε,ειδες?Θα γυρισει ειπε!Θελεις να πεθανεις?"
Αλλα ο Κ. δεν μου απαντησε.:P

Μετα βρεθηκα σ'ενα πολυκαταστημα.Εκει περα συναντησα τυχαια την Μ. και μια ασχετη κυρια με κοντο κοκκινο μαλλι που ομως υποτιθεται την γνωριζα καιρο.
Αφου τους μιλησα λιγο πηγα στις τουαλετες.
Καθως μπηκα ειδα την κοκκινομαλα να μπαινει και εκεινη και να μιλαει στο τηλ. λεγοντας"Ναι την βρηκαμε.Θα την ψαρεψουμε να δουμε με ποιου το μερος ειναι...Και θα.."Δεν συνεχισε γιατι με ειδε και κωκαλοσε.
Εγω καταλαβα πως μιλαγε στο τηλ. με τον Βολντι.Ξαφνικα αρχισα να τρεχω παρα πολυ γρηγορα παλι πανω προς το πολυκαταστημα εκει που βρισκοταν η Μ.

Οταν την βρηκα ξεσπασα λεγοντας"Θα με ψαρευατε και εσεις?Εσεις?Μα και φυσικα δεν ειμαι με το μερος του Βολντι.Και δεν εχω να αποδειξω τιποτα.Ειμαι αυτη μου ειμαι!-.-Εσεις λοιπον με ποιανου μερος ειστε?"ειπα στην Μ.(πω πω παραλληλημα που ειχα στον υπνο μου :P)
"Ενταξει!Ειμαι με το μερος σου!"ειπε και χαμογελασε!

"Τωρα θα δειτε"ακουστηκε δυνατα η φωνη του Βολντι.

Ξαφνικα εμφανιστηκε ενας ΤΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΣΤΙΟΣ δρακος.Τεραστιος ομως.




Ο δρακος αρχισε να μας πεταει απο το στομα του κατι ασπρες μπαλες που υποτιθεται οτι αν μας πετυχαιναν θα πεθεναμε.:P
Εγω με την Μ. ανεβηκαμε σ'ενα ιπταμενο κατασκευασμα και προσπαθησαμε να ξεφυγουμε.
Ομως ο δρακος ανοιξε το στομα του και μας εφαγε.:P
Μετα απο αυτο το δρακος μετατραπικε σ'ενα οστρακο και επεσε μεσα σε μια θαλασσα.:P
Ξαφνικα το οστρακο ανοιξε και απο μεσα βγηκαμε εγω και η Μ.
wiiiii σωθηκαμεεε :D,αν και δεν καταλαβα το πως.:P

Υστερα η Μ. μετατραπηκε στην dream girl,και ξεκινησαμε για να βρουμε τους 7 δυνατοτερους ανεμους,οι οποιοι θα κατεστρεφαν τον Βολντι.
Τελικα βρεθηκαμε σε κατι στενακια μια πολης που φυσαγε ΠΑΡΑ πολυ.Αλλα εκει με ξυπνησαν και δεν ειδα την συνεχεια.:P

Καιρο ειχα να δω κατι τοσο κουλο.:P

Τα συμπερασματα δικα σας!:D

Το τριήμερο πάρτυ!

Γεια σααααας!:D

Εχθες ειδα ονειροοοο!:P(πρωτοτυπο ε? xD)
Σας λεω απο τωρα οτι μπορει να μπερδευτειτε γιατι ειδα σχεδον ολους μου τους συμμαθητες.:P

Λοιπον το ονειρο ξεκιναει καπως ετσι:Ειναι βραδυ και ειμαι σε μια σκοτεινη αυλη μαζι με δυο φιλες μου,μια συμμαθητρια μου και την αδερφη μου.Υποτιθεται οτι εκανε παρτυ ο συμμαθητης μας ο Σ.,το οποιο παρτυ θα κρατουσε 3 ημερες, και εμεις ειχαμε αναλαβει να κανουμε μια χορογραφια που θα του αρεσε.Εγω δεν συμμετειχα στις προβες αλλα παρολ'αυτα μπηκα στον χορο.:P
Ετσι για περιπου 3' λεπτα χορευαμε εγω και οι φιλες μου ωσπου καποια στιγμη κουραστηκαμε.:P
Υστερα κοιταξα προς τα πανω και ειδα ενα κλουβι μεγαλο στο οποιο μεσα βρισκονταν ολα τα αγορια της ταξης μας.Προσπαθουσαν υποτιθεται να πιασουν ενα αλμπουμ.(?)
Εκει βρισκοταν και η κυρια της Εκθεσης μου η Μ. και ξαφνικα ολοι επεσαν πανω της καθω το κλουβι κουνιθηκε λες και φυσηξε αερας."Παει,θα την λιωσουν -.-" σκεφτηκα εγω.:P

Μετα βλεπω μπροστα μου τον συμμαθητη μου τον Ν. και του λεω"Αγκαλιτσα?:D"
Εκεινος με αγκαλιαζει και ξαφνικα με περνει ο υπνος.:P
Μολις ξυπναω βλεπω οτι βρισκομαι στο δωματιο μου.Γυρω μου φωτα,κοσμος,παιδια.Διπλα μου ηταν ο Ν. ο Γ. η Ε. και η αδερφη μου.
"Επιτελους ξυπνησες?"με ρωτησε ο Ν.
"Ναιιιι:D"απαντησα εγω.
Απο το πουθενα ερχεται η κυρια Μ. και λεει"Οριστε πηρα το αλμπουμ!"
"Μπραβοο!"απανταει ο Ν. Μολις το ανοιξαμε ειδα μεσα παιδικες φωτογραφιες δικες μου και της αδερφη μου.Οταν φτασαμε προς το τελος του αλμπουμ η κυρια Μ. ειπε"Προσεξτε απο εδω και περα δεν πρεπει να το δει κανεις εκτος απο εσας!Ουτε μια φωτογραφια!"
"Οκ κυρια"ειπα εγω.

Μετα βρισκομαι εξω να καθομαι σε μια πλαστικη καρεκλα.Διπλα μου σ'αλλες καρεκλες η μαμα μου,η Ε., η Δ. και η αδερφη μου.Συνειδητοποιησα εντωμεταξυ οτι χιονιζε."Μακαρι να χιονιζε..."ειπε η μαμα μου.
"Αφου χιονιζει!"της ειπα εγω.
"Οχι εδω...στις διακοπες...(?)"λεει και υστερα κοιταει γυρω της."Δεν χιονιζει..."
Εγω και η Ε. κοιταχτηκαμε περιεργα.Αφου χιονιζε εκεινη γιατι δεν εβλεπε το χιονι?

Πιο περα βρισκοταν ο θειος μου,η θεια μου και η ξαδερφη μου.
"ΦΙΔΙΙΙ" φωναζει ξαφνικα η ξαδερφη μου.
"ααα,οχι βρε σαυρα ειναι."ειπε η θεια μου δειχνοντας κατι μυαρο να κινητε σε λασπομενα νερα.
Ομως η σαυρα μεταμορφωθηκε σε τεραστιο θαλασσιο φιδι και τεραστια δοντια.Για καποιο λογο περασε ολους του αλλους και κατευθυνθηκε μοναχα σ'εμενα."Βοηθειαααα!!Παρτε τοο!Καντε κατι να το σκοτωσετε!"φωναζα ενα αυτο με κυνηγαγε.Για να σωθω ανεβηκα σε δυο αυτοκινητα αλλα παλι με κυνηγαγε.
Ετσι αποφασιζω να του δωσω μια γερη μπουνια.Αφου το χτυπησα 3-4 φορες(βοηθησαν και οι αλλοι σ'αυτο) το φιδι μετατραπηκε στο φιλο μου τον Δ.Τον κοιταξα περιεργα και υστερα αυτος εφυγε.
Τοτε ειδα απο μπροστα μου να περναει ο συμμαθητης μου ο Φ. με μια πετσετα στο κεφαλι και εγω τον ακολουθησα."Εεε...Φ!"
"Οπ...τι ειναι?:P"
"Αγκαλιτσα?:D"του λεω και τον αγκαλιαζω."Σορρι πριν που καταλαθως σε πετυχα και εσενα αλλα προσπαθουσα να χτυπησω ενα φιδι."
"Οχι μωρε σιγα...δεν χτυπησα καθολου.;)"
"οκκ:P"

Μετα απο αυτο βρισκομαι στην σοφιτα της κολλητης μου οπου το παρτυ συνεχιζεται.Ειναι πρωι.Ο εορταζομενος Σ. ανοιγει μια πορτα στον τοιχο του δωματιου της κολλητης μου και βγαινε σ'ενα γηπεδο.Σ'αυτο το γηπεδο επαιζαν ποδοσφαιρο ολα τα αγορια.
Υστερα βλεπω απο την ντουλαπα να βγαινει μια συμμαθητρια μου και να χαζογελαει.Μετα απο λιγο βγαινει απο την ιδια ντουλαπα ο Δ.
"Τι εγινε ρε παιδια?"λεει καποιος.
"Τι να γινει?Δεν καταλαβες?xD Φιλιοντουσαν στην ντουλαπα.:P"απαντησε καποιος αλλος.

Μετα σηκωνομαι απο μια καρεκλα που καθομουν και παω στην Α.Μ που ηταν ξαπλωμενη σ'ενα καναπε.Διπλα της ηταν η κυρια Μ. και πανω σ'ενα ραφι(?) η Ε."Ειμαστε μπουλιτσακια xD"λεω εγω.:P "Ειστεεε :* :*"απανταει η κυρια Μ.
"Αγκαλιτσα?:D"λεω και σ'εκεινη και την αγκαλιαζω.:P

Μετα απο αυτο το ονειρο τελειωσε.
Πραγματικα πολυ κουλο. O_O
Τα συμπερασματα για αλλη μια φορα ειναι δικα σας!:P

Και τωρα θα μου επιτρεψετε να πω :ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΠΛΟΓΚΑΚΙ ΜΑΣ<33

Ναι,πριν ακριβως απο ενα χρονο δημιουργηθηκε αυτο εδω το μπλογκ!:)
Μιλαγαμε θυμαμαι στο μσν εγω,η Dream Girl και η Poisonous και νομιζω οτι τους ελεγα ενα ονειρο μου.
Τοτε η Dream Girl ειχε την καταπληκτικη ιδεα να μου φτιαξουν ενα μπλογκ να γραφω τα ονειρα μου,και εκεινες φυσικα τα δικα τους οταν θα εβλεπαν!:D
Πραγματικα πολυ τελεια ιδεα,γιατι πριν απο το μπλογκ τα εγραφα σ'ενα τετραδιο αλλα δεν βολευε τοσο.:P
Ευχαριστω κοριτσια γι'αυτο το μπλογκ!:D




Ουαου...51 αναρτησεις.51 Ονειρα!Παρα πολλα σχολια!Ονειρα περιπετειωδης,ονειρα περιεργα,ονειρα αστεια,ονειρα τρομακτικα,ονειρα μεγαλα,ονειρα μικρα,ονειρα γεματα φαντασια...Αυτα ειναι τα ονειρα μας!

This is ourdreamland!:)

R.E.M :)


ΥΓ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ Σ'ΟΛΟΥΣ!

Εγώ και η αρκούδα.:P

Τσαααααααα!!:D
Ειδα σημερα ενα ονειρο επιτελους το οποιο θυμαμαι κιολας!:D

Αρχικα ειδα οτι ημουν εγω και μια αρκουδα.:P
Ναι,ναι καλα διαβασατε!Μια αρκουδα.xD

Η αρκουδα και εγω περπαταγαμε μεσα στην πολη.Ξαφνικα πεινασαμε και της ειπα να παμε καπου να βρουμε φαγητο.
Πηγαμε καπου που ειχε μαζευτει πολυς κοσμος καθω εκει γινοταν μια Χριστουγεννατικη γιορτη.Σ'ενα παγκο ειχε και πολλα φαγητα.
"Ωραια εδω ειμαστε!"ειπε η αρκουδα.:P(ναι μιλαγε κιολας :P)
Εγω ξαφνικα μεσα στο πληθος ξεχωρισα την κυρια των Λατινικων μου.
"Λοιπον πηγαινε να παρεις φαι να φαμε αλλα προσεξε.Κανε οτι θες σ'οποιον θες εκτος απο την κυρια Ν. Μην τολμησεις να πειραξεις την κυρια Ν."
"Ενταξει"απαντησε εκεινη.:P

Τοτε πεταχτηκε μεσα στο πληθος και πηδηξε πανω στον παγκο.Ο κοσμος τρομαξε και αρχισε να τρεχει προς διαφορες κατευθυνσεις.
Η αρκουδα εφερε φαγητο και εγω το εβαλα μεσα στην τσαντα μου.
"Ωραια,παμε να φυγουμε τωρα!"ειπα.
Ομως η αρκουδα δεν με ακουσε και επιτεθηκε σ'ενα μικρο παιδακι.:|

Απο το πουθενα εμφανιστηκε η αστυνομια για να μας ποιασει.
Η αρκουδα αφησε το παιδακι και ηρθε προς το μερος μου.Εγω ηδοποιησα το ιδωτικο μας αυτοκινητο και ηρθε να μας παρει.:P
Ετσι ξεφυγαμε απο τους αστυνομικους.
Καθως ημασταν μεσα στο αυτοκινητο εμαφινιστηκε διπλα μου η αδερφη μου η οποια υποτιθεται οτι μπηκε απο το παραθυρο O.o

Μετα το αυτοκινητο με αφησε σ'ενα κτιριο.
Μπηκα μεσα και μια κυρια με καλως ορισε σ'αυτο το κτιριο λεγοντας μου οτι ηταν φροντηστηριο.Εγω κοιταξα γυρω μου...Δεν μου αρεσε καθολου το μερος.:P
Πηγα σ'ενα δωματιακι και εκει αφησα μια βαλιτσα.
Διπλα μου ομως εμφανιστηκε η ξαδερφη μια συμμαθητριας μου και εβγαζει πραγματα της απο την δικια της βαλιτσα.Μετα απο αυτο εμφανιστηκε και ενας αλλος συμμαθητης μου και μας εφερε πρωινο:φρυγανιες με μαρμελαδα φραουλα.:P

Στο ακυρο εμφανιστηκε η μαμα μου και μου ειπα να παω μαζι της πανω(??) να φροντισω το μωρο.(??)
Ετσι εγω ανεβηκα κατι σκαλες και βρεθηκα στην σοφιτα της κολλητης μου.
Στο κρεβατι της υπηρχε ενα γλυκο μωρακι,το οποιο πηρε η μαμα μου στην αγκαλια της και αρχισε να το ταιζει μερεντα.:O
Και αυτο το μωρο ετρωγε τοσο πολυ που εφαγε ολο το κεσεδακι της μερεντας.:O

Αυτοοοοο.:P
Μετα ξυπνησα.:P

Τα συμπερασματα δικα σας.^_^

ααα,και Καλα Χριστουγεννα σ'ολους!!.:* :)